អ្នកភូមិបុរីកីឡា ៥នាក់ ត្រូវអាជ្ញាធរចាប់ខ្លួន និងពីរនាក់ផ្សេងទៀតបានដួលសន្លប់នៅក្នុងយុទ្ធនាការរបស់អាជ្ញាធរបង្ក្រាបអ្នកភូមិបុរីកីឡា ដែលនាំគ្នាតវ៉ានៅមុខសាលារាជធានីភ្នំពេញ នៅថ្ងៃទី០១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១២។
ពលរដ្ឋនៅសហគមន៍បុរីកីឡា បានស្វះស្វែងរកកិច្ចអន្តរាគមន៍ពីអភិបាលសាលាក្រុងជួយរកដំណោះស្រាយដល់ពួកគាត់ក្នុងការអភិវឌ្ឍតំបន់បុរីកីឡានោះ។
មុនពេលដែលសមត្ថកិច្ចបង្ក្រាប ស្ត្រីអ្នកតវ៉ាពីរនាក់បានដោះអាវដើម្បីទាមទារឲ្យមន្ត្រីសាលាក្រុងចេញមកជួបពួកគាត់ ដើម្បីជជែករកដំណោះស្រាយជាមួយអ្នកភូមិ ប៉ុន្តែមិនមានមន្ត្រីណាម្នាក់ចេញមកជួបពលរដ្ឋឡើយ។ ក្រុមសន្តិសុខខណ្ឌដូនពេញ និងសមត្ថកិច្ចកងអន្តរាគមន៍ប្រដាប់ដោយដំបង និងខែលការពារផង បានផ្ទុះហិង្សាជាមួយពលរដ្ឋអ្នកតវ៉ា ហើយបានចាប់អ្នកតវ៉ាប្រមាណ ៥នាក់ដាក់រថយន្តបញ្ជូនទៅស្នងការនគរបាល។
អ្នកស្រី តូច វណ្ណា ពលរដ្ឋតំបន់បុរីកីឡា បានថ្លែងថា ការស្វែងរកកិច្ចអន្តរាគមន៍ពីគ្រប់ស្ថាប័ននេះ គឺដើម្បីឲ្យក្រុមហ៊ុនទទួលខុសត្រូវ និងគោរពកិច្ចសន្យានៃការអភិវឌ្ឍ៖ «គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីខ្ញុំមកទាមទារទីលំនៅរបស់ពួកខ្ញុំវិញទេ។ ទី១ គឺខ្ញុំទាមទារឲ្យក្រុមហ៊ុនផានអ៊ីម៉ិច សាងសង់អាគារពីរបន្ថែមទៀតឲ្យគ្រប់ ១០អាគារដល់ពួកខ្ញុំ។ ទី២ ឲ្យរដ្ឋាភិបាលត្រូវតែដោះលែងពួកខ្ញុំដែលជាប់នៅពន្ធនាគារព្រៃស គឺឲ្យដោះលែងពួកខ្ញុំមកវិញមក ព្រោះថា ពួកខ្ញុំអត់មានទោសកំហុសអ្វីធំ ដែលត្រូវយកពួកខ្ញុំដាក់គុកនោះទេ។ ទី៣ គឺអ្វីដែលបានខូចខាតនៅបុរីកីឡា គឺដូចជាផ្ទះសម្បែងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពលរដ្ឋទាំងអស់ដែលក្រុមហ៊ុនផានអ៊ីម៉ិច ឈូសកម្ទេចអស់រលីង»។
អ្នកភូមិបុរីកីឡា ធ្លាប់បានដាក់ញត្តិទៅរដ្ឋសភាដើម្បីឲ្យជួយរកដំណោះស្រាយ ហើយរដ្ឋសភាបានបញ្ជូនសំណើរបស់ពលរដ្ឋមកសាលារាជធានីភ្នំពេញ ដើម្បីដោះស្រាយ។ ប៉ុន្តែដំណោះស្រាយដែលពួកគាត់ទទួលបាននោះ គឺសមត្ថកិច្ចបំបែកការតវ៉ា និងចាប់ខ្លួនអ្នកតវ៉ានោះ។
លោក អំ សំអាត ប្រធានផ្នែកស៊ើបអង្កេតអង្គការលីកាដូ បានថ្លែងថា ការប្រើហិង្សាបំពានលើពលរដ្ឋនេះ មិនមែនជាដំណោះស្រាយឡើយ៖ «នេះមិនមែនជាដំណោះស្រាយល្អទេសម្រាប់ការដោះស្រាយ គឺគួរណាស់តែមានការចរចាគ្នារវាងតំណាងប្រជាពលរដ្ឋ និងតំណាងអាជ្ញាធរក្រុង ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយណាមួយដែលបញ្ចៀសនូវការបង្ក្រាប ឬក៏អំពើហិង្សាកើតឡើងហ្នឹងបាទ!»។
អ្នកភូមិបុរីកីឡា ដែលចូលរួមធ្វើបាតុកម្មនៅមុខសាលាក្រុងនោះ មិនអាចជួយអ្វីដល់អ្នកដែលត្រូវសមត្ថកិច្ចចាប់នោះឡើយ គឺបានត្រឹមតែយំ និងស្រែកថា អយុត្តិធម៌ណាស់។
លោក សៀ ភារម្យ នាយកលេខាធិការដ្ឋានក្រុមការងារពិសេសសិទ្ធិលំនៅឋាន បានថ្លែងឲ្យដឹងថា អាជ្ញាធរបានធ្វើហួសពីកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួន៖ «នេះគឺជាការប្រាស់ចាកអំពីកាតព្វកិច្ចក្នុងនាមអាជ្ញាធរជាអ្នកបម្រើប្រជាពលរដ្ឋគឺត្រូវតែចេញមកដោះស្រាយជួបជជែកជាមួយប្រជាពលរដ្ឋ ហើយរកដំណោះស្រាយជូនគាត់ (ពលរដ្ឋ) ហើយមិនអាចយកកម្លាំងចាប់ពួកគាត់ដោយបំបិទនូវការតវ៉ា ឬក៏សំឡេងរបស់ពួកគាតយ៉ាងដូច្នេះទេ»។
ពលរដ្ឋសហគមន៍បុរីកីឡាប្រហែល ៣០០គ្រួសារ ដែលត្រូវអាជ្ញាធរ និងក្រុមហ៊ុនផានអ៊ីម៉ិច បានឈូសផ្ទះកាលពីថ្ងៃទី០៣ ខែមករា កន្លងមកនេះ កំពុងតែជួបការលំបាកដោយសារតែពលរដ្ឋខ្លះត្រូវអាជ្ញាធរជម្លៀសឲ្យទៅក្បែរភ្នំឧត្តុង្គ ក្នុងខេត្តកណ្ដាល ខ្លះទៀតរស់នៅទួលសំបូរ ក្នុងខណ្ឌដង្កោ ហើយខ្លះទៀតកំពុងតែរស់នៅតាមសំយាបផ្ទះគេនៅទីក្រុងភ្នំពេញ៕
កំណត់ចំណាំ៖ ចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណាដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃតែប៉ុណ្ណោះ។