ព្រះអង្គម្ចាស់ ស៊ីសុវត្ថិ ធម្មិកោ ទីប្រឹក្សាអមព្រះរាជខុទ្ទកាល័យព្រះមហាក្សត្របានមានបន្ទូលប្រាប់វិទ្យុអាស៊ីសេរីថា ថ្វីត្បិតតែពេលនេះមិនមានបញ្ញតិ្តណាមួយសម្រាប់ដាក់រាជវង្សឲ្យនៅក្រៅឆាកនយោបាយក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែការស្ម័គ្រព្រះទ័យរបស់សមាជិកព្រះរាជវង្សានុវង្សចំពោះបញ្ហានេះគឺជាការដ៏ប្រសើរបំផុត។
ព្រះអង្គម្ចាស់ ធម្មិកោ មានបន្ទូលដូច្នេះថា ៖ «នៅពេលណាដែលមានរាជវង្សខ្មែរនៅក្នុងឆាកនយោបាយ បម្រើបន្ទាត់នយោបាយរបស់គណបក្សនីមួយៗ ការប្រឆាំងទៅលើរាជវង្សទាំងអស់នោះ ក៏ដូចជាការប្រឆាំងទៅលើព្រះករុណាព្រះមហាក្សត្រ ទៅលើរាជបល្ល័ង្កដែរ ហើយនិងធ្វើឲ្យជំហររបស់ព្រះករុណាព្រះមហាក្សត្រនិងរាជបល្ល័ង្កទន់ខ្សោយទៅតាមហ្នឹងដែរ។ គេធ្វើការទិតៀនទៅលើស្ដេចទាំងអស់នោះ ក៏ដូចជាគេធ្វើការទិតៀនរិះគន់ទៅលើព្រះករុណាព្រះមហាក្សត្រ ទៅលើរាជបល្ល័ង្កដែរ»។
នៅពេលថ្មីៗនេះ មានសមាជិកព្រះរាជវង្សានុវង្សមួយចំនួន បានប្រកាសនៅក្រៅឆាកនយោបាយ រួមទាំងព្រះអង្គម្ចាស់ នរោត្តម រណឫទ្ធិ ដែលធ្លាប់ជាមេដឹកនាំគណបក្សនិងជានាយករដ្ឋមន្រ្តីផងនោះ។
ក្រោយពីការប្រកាសនោះ ព្រះអង្គម្ចាស់ នរោត្តម រណឫទ្ធិ និងព្រះអង្គម្ចាស់ ម្ចាស់ក្សត្រីយ៍ ជាច្រើនអង្គទៀត ត្រូវបានព្រះមហាក្សត្រតែងតាំងជាទីប្រឹក្សានិងមន្រ្តីអមខុទ្ទកាល័យព្រះមហាក្សត្រ ដែលមានឋានៈស្មើនាយករដ្ឋមន្រ្តី រដ្ឋមន្រ្តី រដ្ឋលេខាធិការ និងអនុរដ្ឋលេខាធិការជាដើម។
លោក ខៀវ កាញារីទ្ធ អ្នកនាំពាក្យរដ្ឋាភិបាលបានមានប្រសាសន៍ថា ប្រសិនបើមានការសម្រេចព្រះទ័យរបស់សមាជិកព្រះរាជវង្សានុវង្សដូច្នោះមែន គឺអាចជារឿងល្អសម្រាប់រាជបល្ល័ង្កខ្មែរ ៖ «និយាយរួមអ៊ីចេះ បើយើងចង់ទុកព្រះមហាក្សត្រជានិមិត្តរូបនៃឯកភាពជាតិ បើសិនជារាជវង្សានុវង្សទទួលធ្វើការងារសង្គម ខ្ញុំជឿថា រក្សាបាននូវរាជាធិបតេយ្យល្អជាង ហើយប្រជាជនខ្មែរមានការគោរពច្រើនដែរ។ បើសិនជាចុះមករញ៉េរញ៉ៃ យើងឃើញថា វាប៉ះហើយ ហើយយើងឃើញថា ប្រទេសខ្មែរទើបនឹងចប់ពីសង្គ្រាមផង ហើយរាជានិយមក៏រងរបួសធ្ងន់ធ្ងរដែរក្នុងរយៈពេលនៃសង្គ្រាមស៊ីវិលនេះ»។
ប្រទេសកម្ពុជាដែលបានស្តាររបបរាជានិយមមកវិញក្រោយការបោះឆ្នោតឆ្នាំ១៩៩៣ គឺក្រោយពេលដែលរាជបល្ល័ង្កខ្មែរត្រូវបានផ្តួលរំលំដោយរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរកាលពីឆ្នាំ១៩៧០ និងត្រូវញាំញីជាបន្តបន្ទាប់ ដោយរបបកុម្មុយនីស្តក្រោយៗមក។
នៅក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញខ្មែរនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ របបរាជាធិបតេយ្យខ្មែរគឺព្រះមហាក្សត្រសោយរាជ្យ តែមិនកាន់អំណាចឡើយ ក៏ប៉ុន្តែជាមួយគ្នានេះ ទាំងព្រះបរមរាជវាំង ក៏ដូចជាច្បាប់រដ្ឋនានាមិនមានការហាមប្រាមព្រះរាជវង្សានុវង្សខ្មែរមិនឲ្យធ្វើនយោបាយឡើយ៕