មន្ត្រីសង្គមស៊ីវិលធំៗចំនួន៧ស្ថាប័ន បានឲ្យដឹងនៅក្នុងទិវាអន្តរជាតិគាំទ្រជនរងគ្រោះ នៃអំពើទារុណកម្ម របស់អង្គការសហប្រជាជាតិ ដែលរៀបចំនៅថ្ងៃទី២៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១២ ក្រោមប្រធានបទ "ការស្តានីតិសម្បទា"។
ពិធីនេះ អ្នករៀបចំបានអញ្ជើញជនរងគ្រោះ ដែលធ្លាប់ទទួលទារុណកម្ម ដើម្បីចែករំលែកពីផលប៉ះពាល់ នៃអំពើទារុណកម្មក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេបានជួបប្រទះ។
លោក ធន សារ៉ាយ នាយកប្រតិបត្តិគណៈកម្មាធិការប្រព្រឹត្តិកម្ម និងជាប្រធានសមាគម អាដហុក (Adhoc) ស្ថិតក្នុងចំណោមអង្គការចំនួន៧ ដែលបានរៀបចំទិវាអន្តរជាតិគាំទ្រជនរងគ្រោះ នៃអំពើទារុណកម្ម បានចាត់ទុកទិវានេះថា មានសារសំខាន់ និងទាមទារឲ្យកម្ពុជាចូលរួមជាមួយពិភពលោក លុបបំបាត់អំពើទារុណកម្មនេះឲ្យបានជាដាច់ខាត។
លោកឲ្យដឹងថា អំពើទារុណកម្មក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ភាគច្រើនកើតឡើងក្នុងមន្ទីរឃុំឃាំងរបស់ប៉ូលិស។ ព្រោះថា ក្នុងរយៈពេល ២៤ម៉ោងដំបូងនៃការឃុំខ្លួន ជនសង្ស័យភាគច្រើនមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យជួបមេធាវីទេ ហើយជាញឹកញាប់ជនសង្ស័យភាគច្រើន ត្រូវរងអំពើទារុណកម្មឲ្យសារភាព ដោយការដាក់ខ្នោះដៃជើង និងការបំភិតបំភ័យ ឬការគំរាមកំហែងចំពោះសាច់ញាតិជាដើម។
លោក ធន សារ៉ាយ បានស្នើឲ្យរដ្ឋាភិបាលលុបបំបាត់ទង្វើអមនុស្សធម៌របស់ប៉ូលិស ទៅលើជនសង្ស័យឲ្យបានជាស្ថាពរ ព្រោះថា កម្ពុជាបានផ្តល់សច្ចាប័នលើអនុសញ្ញាប្រឆាំងទារុណកម្មនេះតាំងពីឆ្នាំ១៩៩២ មក ក៏ប៉ុន្តែអំពើទារុណកម្មនៅតែបន្តកើតមានដដែល។
អនុសញ្ញាប្រឆាំងទារុណកម្ម និងការប្រព្រឹត្តអំពើឃោរឃៅ អមនុស្សធម៌ ឬបន្ទាបបន្ថោក ឬការដាក់ទណ្ឌកម្មផ្សេងៗ របស់អង្គការសហប្រជាជាតិ ដែលគេស្គាល់ថា ជាអនុសញ្ញាប្រឆាំងទារុណកម្ម ត្រូវបានអនុម័តដោយមហាសន្និបាតអង្គការសហប្រជាជាតិ កាលពីខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៨៤ និងបានចូលជាធរមាននៅថ្ងៃទី២៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៨៧។
ទាក់ទងបញ្ហានេះ លោកស្រីបណ្ឌិត ពុង ឈីវកេក នាយិកាអង្គការ លីកាដូ (Licadho) បានឲ្យដឹងថា អំពើទារុណកម្មនៅមន្ទីរឃុំឃាំងរបស់ប៉ូលិស ទៅលើជនសង្ស័យ ឬអ្នកទោសដែលលីកាដូរកឃើញក្នុងឆ្នាំ២០១១ មានចំនួន ១៣៥ករណី។ ដូច្នេះ ចំនួននេះនៅតែជាបញ្ហាចោទ ដែលទាមទារឲ្យរដ្ឋាភិបាល និងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ មានវិធានការលុបបំបាត់ជាបន្ទាន់។ លោកស្រីបន្តថា ទម្រង់ទូទៅបំផុតនៃការធ្វើទារុណកម្ម គឺប៉ូលិសបានវាយដំលើរាងកាយ និងការឆក់ខ្សែភ្លើងជាដើម។
លោកស្រីបណ្ឌិតបានសង្កត់ធ្ងន់ថា បញ្ហាធ្វើទារុណកម្មនៅក្នុងសង្គមកម្ពុជាសព្វថ្ងៃ គឺរួមផ្សំដោយអសកម្មភាព ឬភាពគ្មានឆន្ទៈរបស់តុលាការ ដើម្បីធ្វើការចោទប្រកាន់ទៅលើឧក្រិដ្ឋកម្មនៃអំពើទារុណកម្ម។
ហើយថាបញ្ហានេះ ជនរងគ្រោះ និងសាក្សីនៅមានភាពភ័យខ្លាចចំពោះផលត្រឡប់មកវិញ និងមិនហ៊ានដាក់ពាក្យបណ្ដឹងតាមផ្លូវច្បាប់ទេ ព្រោះព្រួយបារម្ភពីសុវត្ថិភាព ហើយទ្រាំការឈឺចាប់ក្នុងខ្លួន។
បន្ថែមលើនេះ លោកមេធាវី សុក សំអឿន នាយកអង្គការក្រុមអ្នកច្បាប់ការពារសិទ្ធិកម្ពុជា បានផ្តល់អនុសាសន៍ទៅរដ្ឋាភិបាល និងផ្នែកពាក់ព័ន្ធ ឲ្យធ្វើវិសោធនកម្មមាត្រាខ្លះ ឈានដល់ដាក់ទោសទណ្ឌ ចំពោះសមត្ថកិច្ចដែលបានធ្វើអំពើទារុណកម្មទៅលើជនសង្ស័យមុនបញ្ជូនទៅកាន់តុលាការ។
យ៉ាងណាក៏ដោយ ក្រុមអង្គការសង្គមស៊ីវិលចំនួន ៧ស្ថាប័ន បានអំពាវនាវដល់រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា បញ្ឈប់ជាបន្ទាន់នូវការប្រើអំពើទារុណកម្មនៅកន្លែងឃុំខ្លួនរបស់ប៉ូលិស ដូចជាដាក់ខ្នោះដៃជើង និងការវាយដំលើជនជាប់ចោទជាដើម។
ត្រូវបង្កើតច្បាប់ដែលមានតម្លាភាព និងច្បាស់លាស់ ដោយកំណត់និយមន័យ និងកំណត់អំពើទារុណកម្មជាបទឧក្រិដ្ឋ និងទុកជាគំរូចំពោះសំណុំរឿងដែលនឹងត្រូវបានកាត់ក្តីនៅក្នុងតុលាការជាដើម។
វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនអាចទាក់ទងមន្ត្រីតំណាងរដ្ឋាភិបាល ដើម្បីសុំការឆ្លើយតបទៅនឹងការអះអាងរបស់សង្គមស៊ីវិលបានភ្លាមៗទេ នៅថ្ងៃទី២៦ មិថុនា ឆ្នាំ២០១២៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។