សង្គម​ស៊ីវិល​ជំរុញ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បំបាត់​​និទណ្ឌភាព​​​នៅ​កម្ពុជា

0:00 / 0:00

ថ្ងៃ​ទី​១៥ កញ្ញា ឆ្នាំ​២០១៣ គឺ​ជា​ថ្ងៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា ដែល​គណបក្ស​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ដឹកនាំ​ធ្វើ​មហា​បាតុកម្ម​នៅ​ទីលាន​ប្រជាធិបតេយ្យ​ប្រឆាំង​នឹង​លទ្ធផល​បោះ​ឆ្នោត។ ក៏ប៉ុន្តែ​ថ្ងៃនេះ ក៏​ជា​ថ្ងៃ​ដែល​កងកម្លាំង​រដ្ឋាភិបាល​បិទ​ផ្លូវ​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​ច្រក​មិន​ឲ្យ​បាតុករ​សម្រុក​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ និង​បាន​ប៉ះទង្គិច​គ្នា​រវាង​បាតុករ និង​អាជ្ញាធរ​រដ្ឋាភិបាល។ នៅ​ពេល​នោះ​កងកម្លាំង​រដ្ឋាភិបាល​បាន​បាញ់​សម្លាប់​បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ ម៉ៅ សុខចាន់ នៅ​ក្បែរ​ស្ពាន​អាកាស​ក្បាល​ថ្នល់​ស្លាប់​ភ្លាមៗ​នៅ​កន្លែង​កើត​ហេតុ។

មក​ទល់​ពេល​នេះ អស់​រយៈពេល ១​ឆ្នាំ​មក​ហើយ យុត្តិធម៌​សម្រាប់ ម៉ៅ សុខចាន់ មិន​មាន​នោះ​ឡើយ ដែល​ក្រុម​មន្ត្រី​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ទាមទារ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​ករណី​នេះ និង​ត្រូវ​បញ្ចប់​អំពើ​និទណ្ឌភាព​នៅ​សង្គម​កម្ពុជា។

ក្រុម​មន្ត្រី​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ជំរុញ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​រក​យុត្តិធម៌​ជូន ម៉ៅ សុខចាន់ ដែល​អស់​រយៈពេល ១​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ឃាតក​សម្លាប់​លោក​នៅ​ក្រៅ​សំណាញ់​ច្បាប់​នៅ​ឡើយ​នោះ។

ទន្ទឹម​នឹង​នេះ មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិមនុស្ស​កម្ពុជា ចេញ​សេចក្ដី​ថ្លែងការណ៍​ក្នុង​ឱកាស​ទិវា​អន្តរជាតិ​ប្រជាធិបតេយ្យ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៥ កញ្ញា ឆ្នាំ​២០១៤ ហើយ​ក៏​ជា​ថ្ងៃ​ខួប​១​ឆ្នាំ​នៃ​ការ​បាញ់​សម្លាប់ ម៉ៅ សុខចាន់ ដែរ ដែល​មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិមនុស្ស​កម្ពុជា អំពាវនាវ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ប្ដេជ្ញា​ចាត់​វិធានការ​ជាក់លាក់​ប្រឆាំង​ទៅ​នឹង​ការ​រីក​រាលដាល​និទណ្ឌភាព បន្ត​ញាំញី​ដល់​សង្គម​កម្ពុជា។ កង្វះ​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ចំពោះ​មរណភាព​របស់​លោក​គឺ​ជា​ឧទាហរណ៍​មួយ​យ៉ាង​ច្បាស់​ដែល​បង្ហាញ​ថា និទណ្ឌភាព​នៅតែ​បន្ត​រារាំង​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​នៅ​កម្ពុជា។

អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ជាន់​ខ្ពស់​របស់​មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា អ្នកស្រី ជរ ច័ន្ទធីតា មាន​ប្រសាសន៍​ថា ទោះបីជា​រដ្ឋាភិបាល​បាន​សន្យា​ជិត​មួយ​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ថា រដ្ឋាភិបាល​នឹង​វែកមុខ​ជន​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​អំពើ​ហិង្សា​ប្រព្រឹត្តិ​ឡើង​ក្នុង​ពេល​បាតុកម្ម ដើម្បី​យក​មក​ផ្ដន្ទាទោស​ក៏ដោយ ក៏​រហូត​មក​ទល់​នឹង​ពេល​នេះ​មិន​ទាន់​មាន​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ជា​សាធារណៈ​នៅ​ឡើយ​ទេ។

អ្នកស្រី​បន្ត​ថា នេះ​ជា​គ្រាន់តែ​ជា​ឧទាហរណ៍​មួយ​នៃ​និទណ្ឌភាព​ដែល​ត្រាំត្រែង​ជា​យូរ​នៅ​កម្ពុជា នៅ​ពេល​ជន​មាន​អំណាច​អាច​គេចវេះ​ពី​យុត្តិធម៌ ហើយ​សិទ្ធិ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ស្លូត​ត្រង់​ត្រូវ​បន្ត​រំលោភ​បំពាន​ពី​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ៖ «បញ្ហា​និទណ្ឌភាព​នេះ វា​សំខាន់​ណាស់​សម្រាប់​ការវិវឌ្ឍន៍​នៅ​កម្ពុជា និង​ការវិវឌ្ឍន៍​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​ផង​ដែរ។ អ៊ីចឹង​បើ​យើង​មិន​លុប​បំបាត់​ទាំង​ស្រុង​នៅ​កម្ពុជា​ទេ វា​នឹង​មិន​ក្លាយ​ជា​ប្រទេស​ប្រជាធិបតេយ្យ​ពិត​ប្រាកដ»

លោក ម៉ៅ សុខ ចាន់ ត្រូវ​បាន​កងកម្លាំង​សន្តិសុខ​បាញ់​សម្លាប់​នៅ​លើ​ស្ពាន​អាកាស​ក្បាល​ថ្នល់​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ កាល​ពី​រាត្រី​ថ្ងៃ​ទី​១៥ កញ្ញា ឆ្នាំ​០១៣ ដែល​នៅ​ទីនោះ​នគរបាល​បាន​បិទ​ផ្លូវ ខណៈ​ប្រជាពលរដ្ឋ​គាំទ្រ​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ធ្វើ​បាតុកម្ម​នៅ​ទីលាន​ប្រជាធិបតេយ្យ​ទាមទារ​ឲ្យ​បោះឆ្នោត​ឡើង​វិញ។

មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិមនុស្ស​កម្ពុជា លើក​ឡើង​ថា មក​ទល់​ពេល​នេះ​គ្មាន​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ប្រកប​ដោយ​តម្លាភាព​និង​ឯករាជ្យ ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ចំពោះ​សកម្មភាព​របស់​កងកម្លាំង​សន្តិសុខ​នៅ​ក្នុង​រាត្រី​នោះ​ទេ ទោះ​ជា​មាន​ការ​សន្យា​ពី​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ ថា​នឹង​ធ្វើ​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ទៅ​លើ​ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​ក្ដី។

បន្ទាប់​ពី​ការ​ស្លាប់​លោក ម៉ៅ សុខ ចាន់ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​មាន​មនុស្ស ៤​នាក់​ផ្សេង​ទៀត ត្រូវ​បាន​កងកម្លាំង​សន្តិសុខ​បាញ់​សម្លាប់​នៅ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៤ ខណៈ​ពួកគេ​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ទាមទារ​សុំ​ដំឡើង​ប្រាក់ខែ។ មក​ទល់​ពេល​នេះ​មនុស្ស​ទាំង ៤​នាក់​នេះ រដ្ឋាភិបាល​មិន​អើពើ​ស្រដៀង​គ្នា​នេះ​ដែរ។

មន្ត្រី​ស៊ើប​អង្កេត​ជាន់ខ្ពស់​នៃ​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​លីកាដូ (Licadho) លោក អំ សំអាត មាន​ប្រសាសន៍​ថា ប្រទេស​កម្ពុជា ជា​ប្រទេស​ប្រកប​ដោយ​និទណ្ឌភាព ឬ​ភាព​គ្មាន​ទោសពៃរ៍ ហើយ​ករណី​លោក ម៉ៅ សុខចាន់ និង​ករណី​នៅ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង រដ្ឋាភិបាល​គ្មាន​ឆន្ទៈ​ក្នុង​ការ​ស៊ើបអង្កេត និង​ស្វែង​រក​ឃាតក​យក​មក​ផ្ដន្ទាទោស​នោះ​ទេ។

លោក អំ សំអាត អះអាង​ថា មូលហេតុ​ចម្បង​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​មិន​ធ្វើការ​ស៊ើប​អង្កេត​ឲ្យ​បាន​ជាក់លាក់​នោះ ដោយសារ​តែ​កងកម្លាំង​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ជា​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត បើ​សិន​ជា​ធ្វើ​ការ​ស៊ើបអង្កេត​គឺ​ប៉ះ​លើ​កម្លាំង​របស់​ខ្លួន៖ «មក​ទល់​ពេល​នេះ​១​ឆ្នាំ​ហើយ តុលាការ​មិន​មាន​ចំណាត់ការ​អ្វី​ទាំង​អស់ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស​យើង​ប្រកប​ដោយ​និទណ្ឌភាព ហើយ​បើ​សិន​ជា​ប្រទេស​មាន​និទណ្ឌភាព វា​បង្ហាញ​ថា ប្រទេស​មាន​នីតិរដ្ឋ​បាន​ទេ? អ៊ីចឹង​បង្ហាញ​ថា រដ្ឋាភិបាល​គ្មាន​ឆន្ទៈ​ស្វែង​រក​ជន​ដៃ​ដល់»

ករណី​អំពើ​ហិង្សា​ប៉ះទង្គិច​គ្នា​រវាង​កម្លាំង​ប្រដាប់​អាវុធ​របស់​រដ្ឋាភិបាល និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​កាលពី​រាត្រី​ថ្ងៃ​ទី​១៥ កញ្ញា នោះ ក្រៅ​ពី​បាញ់​សម្លាប់​លោក ម៉ៅ សុខចាន់ គឺ​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស ១០​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​រង​របួស និង​ជាង ៦​នាក់​ទៀត​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ខ្លួន តែ​ក្រោយ​មក​តុលាការ​ដោះលែង ៥​នាក់​វិញ។ នៅ​សល់​ជនជាតិ​វៀតណាម មួយ​រួប​នៅ​ជាប់​ឃុំ​នៅ​ឡើយ ដែល​តុលាការ​កាត់ទោស​ឲ្យ​ជាប់គុក ១​ឆ្នាំ​គិត​ពី​ថ្ងៃ​ចាប់​ខ្លួន ហិង្សា​ដោយ​ចេតនា​មាន​ស្ថាន​ទម្ងន់​ទោស និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ខូចខាត​ដោយ​ចេតនា។ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៥ កញ្ញា​នេះ ក៏​ជា​ថ្ងៃ​ដែល​តុលាការ​ត្រូវ​ដោះលែង​ជនជាតិ​វៀតណាម ឈ្មោះ ង្វៀង ធី ដឹក​ឲ្យ​នៅ​ក្រៅ​ឃុំ​វិញ។

លោក អំ សំអាត បន្ថែម​ថា មូលហេតុ​សំខាន់​បំផុត​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មានការ​ចាប់ខ្លួន​ដាក់គុក មាន​មនុស្ស​ស្លាប់ និង​របួស​នេះ​មក​ពី​ហេតុផល​ជាប់​គាំង​នយោបាយ​តែមួយ​គត់ ដែល​អាជ្ញាធរ​រដ្ឋាភិបាល​បង្ក្រាប និង​បាញ់រះ​ទៅលើ​បាតុករ រី​ឯ​អ្នក​ជាប់​គុក​បែរ​ជា​កម្មករ និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ឆ្លង​កាត់​ផ្លូវ​ទៅ​វិញ។ លោក អំ សំអាត សង្កត់​ធ្ងន់​ថា គណបក្ស​ជាប់​ឆ្នោត​ទាំង​ពីរ​បាន​ប្រើប្រាស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជា​ល្បែង​នយោបាយ​របស់​ខ្លួន៖ «សំឡេង»។

ឆ្លើយ​តប​នឹង​បញ្ហា​នេះ មន្ត្រី​នាំ​ពាក្យ​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ លោក យឹម សុវណ្ណ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​សម្លាប់​មនុស្ស​គឺ​ជា​បទឧក្រិដ្ឋ ដូច្នេះ​បទឧក្រិដ្ឋ​គ្មាន​ផុត​អាជ្ញាយុកាល​នោះ​ទេ។ លោក​អះអាង​ថា គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ត្រូវតែ​រក​យុត្តិធម៌​ជូន​ជនរងគ្រោះ​នៅ​ក្នុង​កាលៈទេសៈ​ណា​ដែល​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន។

លោក យឹម សុវណ្ណ បញ្ជាក់​ថា ករណី​បាញ់​សម្លាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​នេះ រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ ស្វែងរក​យុត្តិធម៌​ជូន​រង​គ្រោះ និង​ចាប់​ជន​ដៃ​ដល់​យក​មក​ផ្ដន្ទាទោស៖ «ទន្ទឹម​នឹង​ហ្នឹង គណបក្ស​កាន់​អំណាច​ក៏​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ការ​ទៅ​តាម​ច្បាប់​កំណត់ ហើយ​គាត់​ក៏​ត្រូវ​តែ​ស្វែង​រក​ឃាតក​ជន​ដៃ​ដល់»

មន្ត្រី​នាំ​ពាក្យ​នៃ​ទីស្ដីការ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី និង​ជា​រដ្ឋលេខាធិការ លោក ផៃ ស៊ីផាន អះអាង​ថា ករណី​បាញ់​សម្លាប់​លោក ម៉ៅ សុខចាន់ និង​ករណី​ផ្សេងៗ​ទៀត រដ្ឋាភិបាល​បាន​ធ្វើ​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​និង​បាន​បញ្ជូន​របាយការណ៍​ឲ្យ​ទៅ​តុលាការ​ដើម្បី​ធ្វើការ​ស៊ើបអង្កេត​បន្ត។

លោក​បញ្ជាក់​ថា បញ្ហា​ទាំង​នេះ រដ្ឋាភិបាល​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​បំផុត​ដើម្បី​រក​យុត្តិធម៌​ជូន​ជន​រងគ្រោះ៖ «យើង​ឃើញ​អ្វី​ដែល​ជា​ការ​សម្រេច និង​ការ​ប្ដេជ្ញា​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ដែល​ប្រឆាំង​អំពើ​និទណ្ឌភាព​នេះ។ យើង​បាន​ផ្ដួច​ផ្ដើម​ធ្វើ​វិនិច្ឆ័យ​ក្ដី​ទៅ​លើ​ខ្មែរ​ក្រហម ដូច្នេះ​គ្មាន​ជន​ដៃដល់​ណា​នៅ​ក្រៅ​សំណាញ់​ច្បាប់​ទេ ប៉ុន្តែ​យើង​ត្រូវ​ការ​ពេល​វេលា»

អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​លីកាដូ បាន​ចេញ​របាយការណ៍​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​២០១៣ និង​ដើម​ឆ្នាំ​២០១៤ និយាយ​ពី​កា​រឹតត្បិត​ក្នុង​ការ​បញ្ចេញ​មតិ និទណ្ឌភាព​នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន​នៅ​កម្ពុជា។ នៅ​ឆ្នាំ​២០១៣ ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​បង្ក​ឡើង​ដោយ​អាជ្ញាធរ​រដ្ឋាភិបាល​ទៅ​លើ​សកម្មជន​ការពារ​ដីធ្លី នៅ​ឆ្នាំ​២០១៤ ក៏​មិន​ខុស​គ្នា​ប៉ុន្មាន​ដែរ។

ប្រធាន​គណៈកម្មាធិការ​ពង្រឹង​វិស័យ​ច្បាប់​ដើម្បី​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​នៅ​កម្ពុជា លោក​បណ្ឌិត ហ៊ាង ឫទ្ធី មាន​ប្រសាសន៍​ថា វប្បធម៌​សម្លាប់​មនុស្ស​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ​ច្បាប់ ហើយ​ឃាតក​រួច​ខ្លួន ឬ​ហៅ​ថា​និទណ្ឌភាព​នេះ បាន​ចាក់​ឫស​យ៉ាង​ជ្រៅ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​កម្ពុជា។ លោក​អះអាង​ថា បើសិនជា​តុលាការ​ឯករាជ្យ​នោះ ការ​ស្វែង​រក​ជន​ដៃដល់​វា​មិន​លំបាក​នោះ​ទេ៖ «ត្រូវ​គេ​បាញ់​សម្លាប់ ហើយ​គេ​ប្រើ​ពាក្យ​ថា គេ​នឹង​ដើរ​រក​អ្នក​ប្រព្រឹត្តិ​បទល្មើស។ អ្នក​ណា? គឺ​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្តិ​គឺ​កងកម្លាំង​របស់​រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក ហ៊ុន សែន លោក ស ខេង ហ្នឹង​ហើយ អ៊ីចឹង​គាត់​ប្រើ​ពាក្យ​ថា នឹង​ស្រាវជ្រាវ»

​លោក ហ៊ាង រិទ្ធី ពន្យល់​ថា និទណ្ឌភាព​នៅ​កម្ពុជា​នេះ ជា​ឧបសគ្គ​ដ៏​ចម្បង​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​យុត្តិធម៌​សង្គម ហើយ​ប្រទេស​គ្មាន​យុត្តិធម៌​សង្គម​នេះ មក​ពី​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ​មិន​ឯករាជ្យ និង​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​សម្ពាធ​អ្នក​នយោបាយ ដែល​បញ្ហា​ទាំង​នេះ ទោះ​បី​ជា​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​បាន​ចែង​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំង​អស់​មាន​សិទ្ធិ​ស្មើ​គ្នា​ចំពោះ​មុខ​ច្បាប់​និង​ទទួល​បាន​យុត្តិធម៌​ស្មើៗ​គ្នា​ក៏ដោយ តែ​ការ​អនុវត្ត​ជាក់​ស្ដែង​មិន​ដូច្នោះ​នោះ​ឡើយ។

មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា សូម​អំពាវនាវ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បញ្ចប់​ជា​បន្ទាន់​នូវ​និទណ្ឌភាព​ទៅ​លើ​មន្ត្រី​អនុវត្ត​ច្បាប់​នៅ​កម្ពុជា។ រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​ធានា​ថា កងកម្លាំង​សន្តិសុខ​អនុវត្ត​ឲ្យ​បាន​ខ្ជាប់​ខ្លួន​តាម​កាតព្វកិច្ច​ច្បាប់​ជាតិ និង​ច្បាប់​អន្តរជាតិ​ទាក់ទិន​ទៅ​នឹង​ការ​ប្រើ​កម្លាំង​ហួសហេតុ ក្នុង​នោះ​រួម​ទាំង​គោលការណ៍​មូលដ្ឋាន​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ស្ដី​អំពី​ការ​ប្រើ​កម្លាំង និង​អាវុធយុទ្ធភណ្ឌ​របស់​មន្ត្រី​អនុវត្ត​ច្បាប់ ហើយ​មន្ត្រី​ទាំង​ឡាយ​ណា​រំលោភ​បទដ្ឋាន​ទាំង​នេះ ត្រូវ​បាន​ស៊ើប​អង្កេត និង​ដាក់​ទោសទណ្ឌ​អនុលោម​ទៅ​តាម​ច្បាប់។ ​វិធានការ​ទាំង​នេះ​គឺ​ជា​ការ​ចាំបាច់​ដើម្បី​ការពារ​ដល់​សិទ្ធិ​សេរីភាព​ខាង​ការ​បញ្ចេញ​មតិ ការ​ជួបជុំ​ដោយ​សន្តិវិធី និង​សមាគម ដើម្បី​គាំទ្រ​ដល់​ដំណើរការ​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​នៅ​កម្ពុជា៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។