អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​បង្កើត​ភ្នាក់ងារ​ផ្ដល់​សេវាកម្ម​ដល់​ជន​ពិការ

0:00 / 0:00

ជន​ពិការ គឺ​ជា​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទន់​ខ្សោយ​ជាង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទូទៅ ដែល​មាន​កាយ​សម្បទា​រឹងមាំ ហើយ​ពួក​គាត់​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​ជាច្រើន​នៅ​ក្នុង​សង្គម ពិសេស​គឺ​បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច។ ក្រៅ​ពី​ការ​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច ជន​ពិការ​ក៏​ទទួល​រង​នូវ​ការ​រើសអើង​ពី​សង្គម​ដែរ ពីព្រោះ​ពួក​គាត់​មួយ​ចំនួន​បាន​ធ្លាក់​ខ្លួន​ដើរ​សុំ​ទាន​គេ។

ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​នេះ អង្គការ​ជន​ពិការ​អន្តរជាតិ​បែលហ្សិក ហេនឌីខេប (Handicap) មាន​គម្រោង​ជួយ​ទ្រទ្រង់​ភ្នាក់ងារ​ផ្ដល់​សេវាកម្ម​ខាង​មុខ​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត ដើម្បី​លើក​ស្ទួយ​ជីវភាព​ជន​ពិការ ដែល​គម្រោង​ថវិកា​ខ្នាត​តូច គេ​ផ្ដល់​ជូន​អង្គការ​ដៃគូ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម។

មនុស្ស​គ្រប់​រូប គ្មាន​អ្នក​ណា​ម្នាក់​ចង់​បាត់បង់​កាយ​សម្បទា ហើយ​ក្លាយ​ជា​ជន​ពិការ​នោះ​ឡើយ។ ប៉ុន្តែ បញ្ហា​ពិការ​នេះ បាន​កើត​មាន​ចំពោះ​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​គ្មាន​គេច​ផុត មាន​អ្នក​ខ្លះ​ពិការ​តាំង​ពី​កំណើត មាន​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ពិការ​នៅ​ក្នុង​សមរភូមិ និង​មាន​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ពិការ​ដោយសារ​សង្គ្រាម អស់​រយៈពេល​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​មក​នេះ។

ប្រទេស​កម្ពុជា ជា​ប្រទេស​រួច​ផុត​ពី​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល​រ៉ាំរ៉ៃ ហើយ​មាន​ទាហាន​ពិការ​ជាច្រើន បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​នឹង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទូទៅ ពួក​គាត់​មួយ​ចំនួន​មិន​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​នោះ​ឡើយ។

ការ​ជួយ​ទ្រទ្រង់​ជន​ពិការ ដើម្បី​បង្កើន​ជីវភាព​រស់នៅ ការ​លើក​កម្ពស់​ការ​គោរព​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ និង​សិទ្ធិ​របស់​ជន​ពិការ គឺ​ជា​តម្រូវ​ការ​ចាំបាច់​របស់​ជន​ពិការ ក្នុង​ការ​រស់នៅ​ឲ្យ​មាន​ជីវភាព​សមរម្យ និង​រួច​ផុត​ពី​ការ​មាក់ងាយ​ពី​មជ្ឈដ្ឋាន​ទូទៅ។

អង្គការ​ជន​ពិការ​អន្តរជាតិ​បែលហ្ស៊ិក (Handicap international) មាន​គម្រោង​មួយ​ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​ដល់​ជន​ពិការ និង​អ្នក​ងាយ​រងគ្រោះ​នៅ​តំបន់​ដាច់​ស្រយាល ដែល​គម្រោង​នេះ​ឈ្មោះ​ថា ធីហ្គា​២ ដែល​ផ្ដល់​ថវិកា​ឲ្យ​អង្គការ​ដៃគូ​មួយ​ចំនួន​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម អនុវត្ត​បន្ត។

មន្ត្រី​គម្រោង​ពិការ​ភាព​នៃ​អង្គការ​ជន​ពិការ​អន្តរជាតិ​បែលហ្សិក ហេនឌីខេប លោក សិត សីហា មាន​ប្រសាសន៍​ថា នៅ​ថ្ងៃ​ទី៩ មេសា អង្គការ​របស់​លោក​ចុះ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ដល់​អង្គការ​មួយ​ចំនួន ដើម្បី​អនុវត្ត​គម្រោង​ធីហ្គា​២ ដែល​ជា​គម្រោង​ជួយ​ទ្រទ្រង់​ជន​ពិការ ដើម្បី​បង្កើន​ជីវភាព​រស់នៅ ក្នុង​នោះ​មាន​អង្គការ​សកម្មភាព​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ដើម្បី​ការ​អភិវឌ្ឍ​សង្គម គ្រឹះស្ថាន​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​សម្រាប់​អភិវឌ្ឍន៍​ជាតិ និង​អង្គការ​រក្សា​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​នៃ​កម្ពុជា។

លោក សិត សីហា បាន​បញ្ជាក់​ថា អង្គការ​ដៃគូ​ទាំង​នេះ​ធ្វើ​ការ​ដើម្បី​សម្រប​សម្រួល​ទៅ​ដល់​សហគមន៍ ដែល​គេ​ចុះ​ធ្វើ​ការ ហើយ​គេ​តាម​ដាន​មើល​គ្រប់​សកម្មភាព​អភិវឌ្ឍន៍​នៅ​មូលដ្ឋាន ដែល​ការងារ​អភិវឌ្ឍន៍​ទាំង​នោះ​មិន​ប៉ះពាល់​ដល់​ជន​ពិការ។

ការ​ផ្ដល់​គម្រោង​លើក​ស្ទួយ​ដល់​ជន​ពិការ​នេះ នៅ​បន្ទាប់​ពី​អង្គការ​ជន​ពិការ​អន្តរជាតិ​បែលហ្សិក បាន​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​រក​ឃើញ​ថា ជន​ពិការ​នៅ​កម្ពុជា ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​ជាច្រើន​នៅ​ក្នុង​សង្គម ដែល​ជា​ឧបសគ្គ​រារាំង​ក្នុង​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​សេវាកម្ម​ផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ដែល​ពួក​គេ​រស់នៅ រួម​មាន​បញ្ហា​គ្មាន​ដើម​ទុន​ប្រកប​មុខ​របរ ខ្វះ​ជំនាញ​វិជ្ជាជីវៈ ទទួល​ការ​រើសអើង​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ជាដើម។

លោក សិត សីហា បាន​ពន្យល់​ថា គម្រោង​ធីហ្គា​២ ដែល​អង្គការ​ដៃគូ​ជា​អ្នក​អនុវត្ត​គម្រោង​បន្ត​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម នោះ គឺ​អង្គការ​ដៃគូ​ជា​អ្នក​កំណត់​តម្រូវ​ការ​ចាំបាច់​របស់​ជន​ពិការ តាម​រយៈ​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​វិជ្ជាជីវៈ​កាត់​ដេរ ជាង​ជួសជុល​ម៉ូតូ ការ​បង្កើត​មុខ​របរ មាន​ធ្វើ​ម្ហូប ធ្វើ​សំណង់ និង​កសិកម្ម​ជាដើម។

ប្រធាន​សម្រប​សម្រួល​គម្រោង​នៃ​អង្គការ​សកម្មភាព​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា ដើម្បី​អភិវឌ្ឍន៍​សង្គម លោក សាយ សុខឃឿន មាន​ប្រសាសន៍​ថា មូលនិធិ​ដែល​ទទួល​បាន​ពី​អង្គការ​ជន​ពិការ​អន្តរជាតិ​នេះ គឺ​ជា​យន្តការ​មួយ​ជួយ​សម្រួល​ដល់​ជន​ពិការ​ចាស់​ជរា​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍ ក្នុង​ការ​មក​ទទួល​សេវា​ពី​អង្គការ​របស់​លោក​ដោយ​សមរម្យ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា កម្មវិធី​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ជំនាញ​វិជ្ជាជីវៈ​ផ្សេងៗ​នេះ ជា​ការ​លើក​ស្ទួយ​ដល់​ជន​ពិការ​ឲ្យ​រួច​ផុត​ពី​ភាព​ក្រីក្រ និង​ដើម្បី​ចៀសវាង​ពី​ការ​រើសអើង និង​ដើម្បី​ឲ្យ​ជន​ពិការ​មាន​ភាព​ជា​ម្ចាស់​ការ​នៅ​ក្នុង​សង្គម។

យោធិន​ពិការ​មួយ​រូប​សុំ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ បាន​សម្ដែង​សុទិដ្ឋិនិយម​ថា នេះ​ជា​គម្រោង​ល្អ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ជន​ពិការ​មាន​ឱកាស​ទទួល​បាន​សេវា​នៅ​ក្នុង​គម្រោង​នេះ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា បញ្ហា​ចោទ​របស់​ជន​ពិការ ជា​ចម្បង​នោះ គឺ​បញ្ហា​ខ្វះ​ដើម​ទុន​ក្នុង​ការ​ប្រកប​អាជីវកម្ម និង​បញ្ហា​ទទួល​ការ​រើសអើង​ពី​សង្គម។ លោក​បញ្ជាក់​ថា យោធិន​ពិការ​បាន​ទទួល​សោធន​និវត្តន៍​ពី​រដ្ឋាភិបាល​បាន​តិចតួច​បំផុត មិន​អាច​យក​មក​ផ្គត់ផ្គង់​គ្រួសារ​បាន​គ្រប់គ្រាន់​ទេ។

លោក​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា ទោះ​ជា​ជន​ពិការ​គឺ​មាន​ច្បាប់​ការពារ និង​លើក​កម្ពស់​សិទ្ធិ​ជន​ពិការ និង​ទប់ស្កាត់​លុប​បំបាត់​ពី​ការ​រើសអើង​ក្ដី ប៉ុន្តែ​ជាក់ស្ដែង ជន​ពិការ​នៅ​តែ​ទទួល​រង​នូវ​ការ​រើសអើង។

ជន​ពិការ​សំដៅ​ដល់​ជន​ទាំង​ឡាយ​ណា​ដែល​ខ្វះខាត បាត់បង់ ខូចខាត​សរីរាង្គ​ណា​មួយ ឬ​សតិ​បញ្ញា បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​ការ​រំខាន​ដល់​ជីវភាព​រស់នៅ ឬ​សកម្មភាព​នានា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ដូច​ជា ជន​ពិការ​រាងកាយ ពិការ​ភ្នែក ពិការ​ក្នុង​ការ​ស្ដាប់ ពិការ​សតិ​បញ្ញា មនសិការ​វិកល និង​ប្រភេទ​ផ្សេងៗ​ទៀត ដែល​បណ្ដាល​មក​ពី​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរណ៍ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខូច​កាយ​សម្បទា​ណា​មួយ។

ច្បាប់​ស្ដីពី​កិច្ច​ការពារ និង​លើក​កម្ពស់​សិទ្ធិ​ជន​ពិការ មាត្រា​១០ ចែង​ថា រដ្ឋ​ត្រូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ជួយ​លើក​តម្កើង​ជីវភាព​រស់នៅ​របស់​ជន​ពិការ​ឲ្យ​បាន​សមរម្យ ស្រប​តាម​ស្ថានភាព​សេដ្ឋកិច្ច​ជាតិ។

មាត្រា​១១ រដ្ឋ​ត្រូវ​មាន​វិធាន​ការ​ចាំបាច់​នានា ដើម្បី​បំផុស​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពលរដ្ឋ សប្បុរស​ជន​ផ្នែក​ឯកជន និង​អង្គការ​សង្គម ឲ្យ​ចូលរួម​ជួយ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​ជន​ពិការ។ មាត្រា​១២ រដ្ឋ​ត្រូវ​រៀបចំ​គោល​នយោបាយ​ផ្គត់ផ្គង់ និង​មាន​ថវិកា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ដើម្បី​ជួយ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​ជន​ពិការ​ដែល​មាន​កម្រិត​ពិការ​ភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ និង​ក្រីក្រ​បំផុត និង​គ្មាន​ទីពឹង ឬ​ចាស់​ជរា និង​ក្រីក្រ​បំផុត​គ្មាន​ទីពឹង​ជាដើម។

មន្ត្រី​កម្មវិធី​ជាន់​ខ្ពស់​នៃ​គ្រឹះស្ថាន​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​អភិវឌ្ឍន៍​ជាតិ លោក ឡុង លាង បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា អង្គការ​របស់​លោក​បាន​នឹង​អនុវត្តន៍​គម្រោង​នេះ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​មួយ​ចំនួន​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម រួម​មាន​ស្រុក​ក្រូចឆ្មារ ត្បូងឃ្មុំ ពញាក្រែក និង​ស្រុក​កោះសូទិន។ លោក​បញ្ជាក់​ថា នៅ​មាន​បញ្ហា​មួយ​ចំនួន​ដែល​ជន​ពិការ​ប្រឈម​នោះ គឺ​ផ្លូវ​សាធារណៈ ឬ​អគារ​សាលារៀន មន្ទីរពេទ្យ​ខ្លះ ជន​ពិការ​មិន​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លង​កាត់​បាន។

អង្គការ​ជន​ពិការ​អន្តរជាតិ និង​ដៃគូ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​បាន​កំណត់​ថា ជា​ទូទៅ ជន​ពិការ​មិន​មាន​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​សេវា​ផ្សេងៗ ដូច​ជា អប់រំ សុខភាព បណ្ដុះ​បណ្ដាល​វិជ្ជាជីវៈ មុខ​របរ ដូច​ប្រជាពលរដ្ឋ​មិន​ពិការ​ឡើយ។ បុរស និង​ស្ត្រី​ពិការ រក​ចំណូល​ជា​មធ្យម ៦៥% តិច​ជាង​អ្នក​ដែល​មិន​ពិការ។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត តួអង្គ​នៅ​មូលដ្ឋាន​ភាគ​ច្រើន​មិន​បាន​យល់​ពី​សក្ដានុពល​ខាង​សង្គម សេដ្ឋកិច្ច របស់​ជន​ពិការ។ ពួក​គាត់​ក៏​មិន​បាន​ដឹង​ពី​លិខិត​បទដ្ឋាន​គតិយុត្តិ​នានា​ស្ដី​អំពី​លទ្ធភាព​ស្មើ​គ្នា​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​សេវា​នានា និង​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​យោបល់​ឡើយ។

គម្រោង​ធីហ្គា​២ របស់​អង្គការ​ជន​ពិការ​អន្តរជាតិ​នេះ ក្រៅ​ពី​ផ្ដល់​ជូន​អង្គការ​ដៃគូ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ចាម គម្រោង​នេះ​ក៏​ផ្ដល់​ជូន​អង្គការ​មួយ​ចំនួន​ក្នុង​ខេត្ត​បាត់ដំបង ដែរ ដើម្បី​ផ្ដល់​សេវា និង​ជួយ​ទ្រទ្រង់​ជីវភាព​ជន​ពិការ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​ទាំង​នេះ មាន​លទ្ធភាព​ទទួល​បាន​ឱកាស​ស្មើ​ភាព​គ្នា​ដើម្បី​បង្កើន​សកម្មភាព​រក​ប្រាក់​ចំណូល៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។