សេចក្តីប្រកាសរួមមានខ្លឹមសារជាអាទិ៍ថា រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ និងកងនគរបាល មិនគួរបន្ទច់បង្អាក់ ឬទប់ស្កាត់ប្រជាពលរដ្ឋពីការទទួលបានសិទ្ធិសេរីភាពក្នុងការជួបជុំគ្នាដោយសន្តិវិធីទេ មិនថាតាមរយៈការគំរាមកំហែង ការបំភិតបំភ័យ ឬការប្រើកម្លាំងខុសច្បាប់ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គឺអាជ្ញាធរមានកាតព្វកិច្ចបង្កលក្ខណៈឲ្យប្រជាពលរដ្ឋអាចប្រើប្រាស់សិទ្ធិក្នុងការជួបជុំគ្នានេះ ដោយពេញបរិបូណ៌ ពីព្រោះសិទ្ធិនេះមានការធានាដោយមានចែងក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញ និងកតិកាសញ្ញាអន្តរជាតិ ស្ដីពីសិទ្ធិពលរដ្ឋ និងនយោបាយ ដែលប្រទេសកម្ពុជា ជារដ្ឋភាគី។
លោក អ៊ូ វីរៈ ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា ដែលជាអង្គការមួយចុះហត្ថលេខាក្នុងសេចក្តីប្រកាសរួមនោះដែរ មានប្រសាសន៍ថា ការចេញសេចក្តីប្រកាសរួមនេះ ដើម្បីឲ្យអាជ្ញាធរដឹងថា ការជួបជុំគ្នារបស់ប្រជាពលរដ្ឋនេះ គឺមានចែងក្នុងច្បាប់៖ «មានរបាយការណ៍ពីមូលដ្ឋានមកថា មានកន្លែងខ្លះមានមេភូមិរារាំងប្រជាជនមិនឲ្យចេញពីភូមិមកទេ ដោយសារខ្លាចគាត់ចូលរួមការធ្វើបាតុកម្ម។ តែការរឹតត្បិតការដើរហើរនេះ វាជាសេរីភាពសំខាន់បំផុតនៅក្នុងរបបប្រជាធិបតេយ្យ។ មានតែនៅប្រទេសកុម្មុយនីស្តទេ មានការរារាំង។ ឥឡូវនេះ យើងមានការព្រួយបារម្ភដែរ។ ចំពោះសេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញមតិ យើងឃើញក្នុងការគ្រោងធ្វើបាតុកម្មថ្ងៃទី៧ នេះ យើងឃើញមន្ត្រីជាច្រើនលើកយករឿងបាតុកម្មនេះមកបន្លាច ហើយថា រឿងបាតុកម្មនេះជាកុប្បកម្មទៅវិញ។ តាមពិត រឿងបាតុកម្មនេះជាសិទ្ធិសេរីភាពជុំគ្នារបស់ប្រជាពលរដ្ឋ ក្នុងការសម្ដែងមតិ»។
សេចក្តីប្រកាសរួមនោះ បានអំពាវនាវឲ្យរដ្ឋាភិបាលបរទេស អង្គការសហប្រជាជាតិ និងអង្គការអន្តររដ្ឋាភិបាលដទៃទៀត ចូលរួមជាមួយអង្គការដែលចុះហត្ថលេខាក្នុងការជំរុញអ្នកជាប់ពាក់ព័ន្ធជាសាធារណៈទាំងអស់ ឲ្យគោរពទៅតាមកាតព្វកិច្ចច្បាប់ និងអនុសាសន៍ជាតិ និងអន្តរជាតិទាំងអស់ដែលមានចែងទាក់ទងការជួបជុំដោយសន្តិវិធីជាសាធារណៈ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។