ប្រទេសកម្ពុជា ធានាបាននូវកំណើនសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ស្ថិតនៅលំដាប់លេខ១៥ ក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមានអត្រាអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់នៅលើពិភពលោក។ ទន្ទឹមនឹងមានកំណើនខ្ពស់នេះ ការរកឃើញរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ បានបង្ហាញថា ការមិនយកចិត្តទុកលើផ្នែកធនធានមនុស្ស និងចំនួនអ្នករងគ្រោះកើនឡើងពីការអភិវឌ្ឍនានានៅកម្ពុជា បានចាត់ទុកជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរចំពោះកំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងការចែករំលែកផលពីកំណើនសេដ្ឋកិច្ចមិនស្មើភាពគ្នានៅពេលអនាគត។
ការរកឃើញថ្មីមួយបានបង្ហាញថា ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍជាច្រើននៅតំបន់អាស៊ី មានកំណើនសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់នាពេលបច្ចុប្បន្ន ប៉ុន្តែកំណើននេះមិនមានសមភាពរវាងប្រជាពលរដ្ឋទូទៅឡើយ។
របាយការណ៍របស់គណៈកម្មការសង្គមសេដ្ឋកិច្ច និងសង្គមប្រចាំតំបន់អាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក នៃអង្គការសហប្រជាជាតិ (ESCAP) ដែលចេញផ្សាយនៅថ្ងៃទី១៨ មេសា បានបង្ហាញថា ក្នុងស្ថានភាពហានិភ័យខ្ពស់នៃការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច និងគម្លាតនៃការអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធកាន់តែធំនោះ ប្រទេសនៅតំបន់ត្រូវតែធ្វើគោលនយោបាយដោយផ្ដោតលើការអភិវឌ្ឍ គាំទ្រដល់អ្នកងាយរងគ្រោះ ឬអ្នកក្រីក្រ។ របាយការណ៍បានបញ្ជាក់ថា ប្រទេសនៅក្នុងតំបន់មិនត្រូវសប្បាយចិត្តចំពោះកំណើនសេដ្ឋកិច្ចដែលសម្រេចបានរៀងរាល់ឆ្នាំនោះទេ នៅពេលដែលការអភិវឌ្ឍមិនបានចែករំលែកដោយស្មើភាពគ្នា។
របាយការណ៍ដដែលបានរកឃើញថា ប្រទេសភាគច្រើននៅតំបន់អាស៊ី និងប៉ាស៊ីហ្វិក មានគម្លាតកាន់តែធំចំពោះការបែងចែកផលពីកំណើនសេដ្ឋកិច្ច។
មន្ត្រីទទួលបន្ទុកអភិវឌ្ឍន៍គោលនយោបាយម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ច អ្នកស្រី ណុបូកុ កាជិរ៉ា (Nobuko Kajiura) មានប្រសាសន៍ថា ការប្រែប្រួលនៃសេដ្ឋកិច្ចសកល ជាពិសេសនៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងសហភាពអឺរ៉ុប បន្ថយសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចតាមរយៈការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម និងលំហូរធនធានហិរញ្ញវត្ថុ។
អ្នកស្រីបញ្ជាក់ទៀតថា កត្តានេះក៏បានបន្ថយកំណើនសេដ្ឋកិច្ចនៅក្នុងតំបន់ប្រមាណ ៣% ខាតបង់ប្រមាណជិត ៩០០ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។ កត្តានេះ ក៏បណ្ដាលឲ្យប្រជាពលរដ្ឋនៅតំបន់ប្រមាណ ១ពាន់លាននាក់ ស្ថិតនៅស្ថានភាពប្រឈមក្នុងការរកចំណូល ឬងាយធ្លាក់នៅក្នុងភាពក្រីក្រ។
ចំពោះការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចនៅកម្ពុជា វិញ ធានាបាននូវកំណើនខ្ពស់ដោយបានមកពីវិស័យនាំចេញសម្លៀកបំពាក់។ ទោះបីជាកម្ពុជា បានរងឥទ្ធិពលអាក្រក់ពីវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចសកល ប៉ុន្តែកំណើនសេដ្ឋកិច្ចរំពឹងថានឹងមានកំណើន ៧% នៅឆ្នាំ២០១៣។ កត្តាជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ច រួមមាន វិស័យទេសចរណ៍ និងការសាងសង់ដែលកើនឡើងក្នុងអត្រាមួយខ្ពស់។ បន្ថែមលើនេះ ការផ្ដល់ឥណទានសម្រាប់វិស័យឯកជន ក៏មានការកើនឡើងរួមទាំងវិស័យកសិកម្ម ជាពិសេសការនាំចេញអង្ករក៏បានកើនឡើងដោយសារតែការជួយគាំទ្ររបស់រដ្ឋាភិបាលយ៉ាងខ្លាំងលើវិស័យនេះ។
រដ្ឋលេខាធិការនៃក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ លោកបណ្ឌិត ហង់ ជួនណារុន មានប្រសាសន៍ថា កំណើនសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា មានកម្រិតខ្ពស់ដែលស្ថិតនៅលំដាប់លេខ១៥ ក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមានកំណើនសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់លើពិភពលោក។ កំណើននេះបានជំរុញឲ្យមានការអភិវឌ្ឍលើវិស័យផ្សេងទៀត និងការបង្កើនការចំណាយវិនិយោគសាធារណៈជាដើម។
លោកបណ្ឌិត ហង់ ជួនណារុន៖ «កំណើនសេដ្ឋកិច្ចបានចែករំលែក និងចូលរួមដល់ការធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនៃការអភិវឌ្ឍសង្គម ដូចជា ការអប់រំ ការថែរក្សាសុខភាព ការទទួលបានឥណទាន និងឱកាសចាប់យកសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចជាច្រើនទៀត»។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា ប្រឈមនឹងបញ្ហាជាប្រព័ន្ធដែលកើតមាននៅក្នុងឧស្សាហកម្មកាត់ដេរ ជាពិសេសពលកម្មដែលបម្រើក្នុងវិស័យនេះទទួលបានប្រាក់ខែទាប។ ម៉្យាងវិញទៀត ការតវ៉ានាពេលបច្ចុប្បន្នពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋនៃការបណ្ដេញចេញដោយបង្ខំពីការអភិវឌ្ឍដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច ក៏ជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរ ដែលទាមទារឲ្យមានដំណោះស្រាយប្រកបដោយយុត្តិធម៌។
អនុប្រធានកម្មវិធីដីធ្លី និងធនធានធម្មជាតិនៃសមាគមអាដហុក (Adhoc) លោក ចាន់ សុវ៉េត មានប្រសាសន៍ថា ប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួនប្រឈមនឹងការបណ្ដេញចេញពីគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍វារីអគ្គិសនី ឬដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចជាដើម។ ការដោះស្រាយពីការបណ្ដេញចេញមិនប្រកបដោយយុត្តិធម៌ទេ ដោយបង្ខំឲ្យប្រជាជនចាកចេញពីលំនៅឋាន ដោយមិនមានសំណងសមរម្យ និងត្រឹមត្រូវ។
លោក ចាន់ សុវ៉េត បញ្ជាក់ថា រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា មានភាពស្និទ្ធស្នាលជាមួយក្រុមហ៊ុនអភិវឌ្ឍន៍នានាខ្លាំងជាងគិតគូរអំពីជីវភាពរបស់ប្រជាពលរដ្ឋបច្ចុប្បន្ន។ ការរីកចម្រើនផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចមិនឆ្លើយតបទៅនឹងការលើកកម្ពស់ជីវភាពរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ មិនមែនជាការអភិវឌ្ឍពិតប្រាកដឡើយ។
លោកមានប្រសាសន៍បន្ថែមថា ប្រជាពលរដ្ឋដែលសម្ដែងការតវ៉ាដែលកើតឡើងពីការមិនពេញចិត្តនៃការទទួលសំណង តែងតែប្រឈមនឹងការចាប់ខ្លួន។
បន្ថែមលើនេះ នាយកប្រតិបត្តិអង្គការតម្លាភាពកម្ពុជា លោក ព្រាប កុល មានប្រសាសន៍ថា ជាទូទៅនៅបណ្ដាប្រទេសដែលមានអំពើពុករលួយខ្ពស់ កំណើនសេដ្ឋកិច្ចនៅក្នុងប្រទេសនោះមិនបានផ្ដល់ផលចំណេញដល់ប្រជាពលរដ្ឋប្រកបដោយសមធម៌ និងសមភាពទេ។ កត្តានេះមានន័យថា អ្នកមានតែងតែទទួលបានផលប្រយោជន៍ច្រើនពីកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ជាងក្រុមអ្នកក្រីក្រ។
ការកើនឡើងនៃអ្នករងគ្រោះទាំងនោះ នឹងបន្ថយសកម្មភាពចូលរួមកំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងក្លាយជាបញ្ហាដែលបង្កអសន្តិសុខនៅក្នុងសង្គម។ ក្រៅពីបញ្ហានេះ របាយការណ៍របស់អង្គការសហប្រជាជាតិដដែល បានរកឃើញថា ភាពខ្វះពលកម្មជំនាញជាឧបសគ្គធ្ងន់ធ្ងរចំពោះការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច។ ប្រទេសកម្ពុជា បានចំណាយវិនិយោគសាធារណៈលើវិស័យអប់រំមានកម្រិតទាប បើធៀបទៅប្រទេសនៅក្នុងតំបន់ដែលមានអត្រាប្រមាណ ៣% ប៉ុណ្ណោះនៃទំហំសេដ្ឋកិច្ច៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។