ចៅក្រមស៊ើបសួរនៃសាលាដំបូងខេត្តកណ្ដាលលោក ជា សុខហៀង សម្រេចឃុំខ្លួនដាក់ពន្ធនាគារ ពលរដ្ឋ ៣ នាក់ គឺមានលោក ផៃ ថី វ័យ ៥៥ឆ្នាំ លោក គឹម បូរិន វ័យ ៣៤ឆ្នាំ និងលោក ប៊ុន ចាន់សិដ្ឋ វ័យ៣៤ឆ្នាំ ក្រោមបទចោទតាមក្រមព្រហ្មទណ្ឌតែមួយ គឺញុះញង់បង្កឲ្យមានភាពវឹកវរធ្ងន់ធ្ងរដល់សន្តិសុខសង្គម ដែលប្រព្រឹត្តនៅចំណុចអូរសន្ធៃ ភូមិលេខ៤ ឃុំប្រាសាទ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល កាលពីដើមខែកក្កដា។
ក្នុងដីកាបង្គាប់ឲ្យឃុំខ្លួនរបស់តុលាការ ដែលបង្ហោះក្នុងគេហទំព័រស្នងការដ្ឋាននគរបាលខេត្តកណ្ដាល កាលពីយប់ថ្ងៃទី៤ ខែកក្កដា បានបង្គាប់ឲ្យប្រធានពន្ធនាគារខេត្តកណ្ដាលទទួលជនទាំងបីនាក់ និងឃុំខ្លួនពួកគាត់រហូតដល់មានបទបញ្ជាសម្រេចផ្សងពីនេះ។
អាស៊ីសេរីមិនអាចសុំការបញ្ជាក់បន្ថែមរឿងនេះ ពីអ្នកនាំពាក្យសាលាដំបូងខេត្តកណ្ដាលលោក សូ សារិន នៅថ្ងៃទី៥ ខែកក្កដា បាននៅឡើយទេ ដោយហៅទូរស័ព្ទចូល តែពុំមានអ្នកទទួល។
ក្រុមសាច់ញាតិជនរងគ្រោះថា ការចោទប្រកាន់របស់តុលាការនេះ ជារឿងពិតនោះទេ ព្រោះការចេញតវ៉ារកដំណោះស្រាយរឿងដីធ្លីជាមួយឈ្មួញមិនស្គាល់មុខឈ្មោះជាង ២-៣ឆ្នាំមកនេះ គឺពលរដ្ឋជាង ១៥០គ្រួសារ ចេញទាមទារដោយខ្លួនឯង មិនមានអ្នកណាញុះញង់អ្នកណាឡើយ។
ប្រពន្ធលោក ផៃ ថី គឺលោកស្រី ហុក គន្ធា ថ្លែងថា ការចោទប្រកាន់របស់តុលាការនេះ គឺជារឿងអយុត្តិធម៌សម្រាប់គ្រួសារលោកស្រី និងពលរដ្ឋ ២គ្រួសារទៀត ដែលគ្រាន់តែទៅស្វែងរកដំណោះស្រាយដីធ្លី ពីអាជ្ញាធរដោយសន្តិវិធី៖ « ខ្ញុំសូមសំណូមពរទៅតុលាការ សុំឲ្យតុលាការជួយដោះលែងប្ដីខ្ញុំមកវិញ ព្រោះពាក្យចោទប្រកាន់នេះ វាអត់ការពិត រងនូវអយុត្តិធម៌ខ្លាំងណាស់។ ប្ដីខ្ញុំអត់បានប្រព្រឹត្តអំពើហ្នឹងផង។ ម្ចាស់ដីៗនាំគ្នាចុះទៅខ្លួនឯង។ ដីរបស់ប្រជាពលរដ្ឋរៀងខ្លួន។ ប្ដីខ្ញុំអត់បានទៅបង្កវឹកវរអ្វី ដឹកនាំអ្វីមេកើយអ្វី អត់ទេ។ បើលោកពូមិនជឿចុះមកស្រាវជ្រាវតាមភូមិឃុំ សួរពលរដ្ឋដែលជាម្ចាស់ដីរៀងៗខ្លួន គាត់នឹងឆ្លើយបំភ្លឺឲ្យ»។
ដូចគ្នានេះ ប្រពន្ធលោក គឹម បូរិន គឺលោកស្រី ទ្រី ស្រីមុំ ដែលកំពុងមានជំងឺ និយាយថា ប្ដីលោកស្រី មិនបានប្រព្រឹត្តកំហុសដូចការចោទរបស់តុលាការនោះទេ។ ស្ត្រីវ័យ ៣១ឆ្នាំ ដែលមានកូនតូច ៣នាក់ ក្នុងបន្ទុកគ្រួសារ ស្នើសុំតុលាការឱ្យទម្លាក់ចោលបទចោទនេះវិញ ហើយដោះលែងលោក គឹម បូរិន និងពលរដ្ឋ ២នាក់ទៀត ឲ្យបានមកជួបជុំគ្រួសារវិញ ព្រោះគ្រួសារកំពុងជួបបញ្ហាជីវភាពខ្វះខាតខ្លាំង៖ «ខ្ញុំសូមឲ្យតុលាការទម្លាក់ចោលបទចោទប្រកាន់ហ្នឹង ហើយដោះលែងប្ដីខ្ញុំមកវិញមក។ រឿងដីធ្លីអី គាត់នឹងបោះចោល ឈប់តវ៉ា ឈប់អីហើយ។ ស្អីក៏ខ្ញុំអត់ចង់បានដែរ ឲ្យតែប្ដីខ្ញុំមកជួបជុំកូនខ្ញុំវិញមក។ សូមសម្ដេចជួយផង!»។
សមត្ថកិច្ចខេត្តកណ្តាល ចាប់ខ្លួនពលរដ្ឋ ៣នាក់ តំណាងឱ្យពលរដ្ឋជាង ១៥០គ្រួសារ (១៥៤) កាលពីថ្ងៃទី២ ខែកក្កដា ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាដីធ្លីមួយកន្លែង នៅស្រុកស្អាង។ ការចាប់ខ្លួនតំណាងពលរដ្ឋនេះ គឺបន្ទាប់ពីពួកគាត់ចេញមុខការពារដីស្រែពលរដ្ឋសរុបទំហំ ១៧៥ហិតារ ស្ថិតនៅឃុំប្រាសាទ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្តាល កាលពីចុងខែមិថុនាកន្លងទៅ។
ទាក់ទងនឹងរឿងនេះ នាយករងទទួលបន្ទុកផ្នែកឃ្លាំមើលសិទ្ធិមនុស្សនៃអង្គការលីកាដូ (LICADHO) លោក អំ សំអាត មានប្រសាសន៍ថា ការប្រើប្រាស់កម្លាំងសមត្ថកិច្ច និងប្រព័ន្ធតុលាការចាប់ឃុំពលរដ្ឋដាក់ពន្ធនាគារបែបនេះ មិនមែនជាដំណោះស្រាយល្អប្រសើរ ដែលអាចឈានរកទៅការបញ្ចប់វិវាទដីធ្លីនេះបានឡើយ។
លោកយល់ថា តុលាការគួរទម្លាប់ចោលបទចោទប្រកាន់នេះ ហើយទុកឲ្យខាងអាជ្ញាធរខេត្ត សហការជាមួយក្រសួងពាក់ព័ន្ធចុះស៊ើបអង្កេតករណីនេះឲ្យដឹងច្បាស់លាស់ និងព្យាយាមផ្ដល់ដំណោះស្រាយសមរម្យណាមួយជូនពលរដ្ឋ ដោយសន្តិវិធី នោះទើបជាការល្អ៖ «ខ្ញុំមើលទៅឃើញថា នេះមិនមែនជាវិធី និងយន្តការដំណោះស្រាយល្អទេ ព្រោះបទពិសោធន៍កន្លងមកហើយ ការប្រើយន្តការតុលាការចោទប្រកាន់ ហើយនឹងការឃុំខ្លួន វាអត់អាចបញ្ចប់អាវិបត្តិដីធ្លីហ្នឹងបានទេ។ វាកាន់តែមានបញ្ហាកក្រើកឡើងតទៅទៀត។ អ៊ីចឹងហើយ ! យើងអង្គការសង្គមស៊ីវិល សូមទទូចថា បញ្ហាដីធ្លីឲ្យដោះស្រាយគ្នា តាសន្តិវិធី ជាជាងប្រើប្រាស់តាមប្រព័ន្ធតុលាការ ក្នុងការចាប់ ក្នុងការគំរាមកំហែង បំភិតបំភ័យអីជាដើមហ្នឹង។ យើងត្រូវសិក្សាឫសគល់នៃបញ្ហាដីធ្លីហ្នឹងបានជាបញ្ហាល្អ »។
ពលរដ្ឋអះអាងថា ពួកគាត់បានចូលធ្វើស្រែលើដីនោះតាំងពីឆ្នាំ១៩៨០ និងបន្តរហូតដល់កូនចៅ ហើយពួកគាត់ក៏មានឯកសារទទួលស្គាល់ដោយមេឃុំប្រាសាទផងដែរ។ ប៉ុន្តែថ្មីៗ នេះអាជ្ញាធរស្រុកស្អាងបែរជាអះអាងថា ដីស្រែដែលពួកគាត់ធ្លាប់ធ្វើនោះ ត្រូវបានពលរដ្ឋផ្សេងលក់ទៅឱ្យឈ្មួញហើយ ហើយសព្វថ្ងៃកំពុងកាន់កាប់ដោយឈ្មួញ ដែលមានប្លង់រឹង។
ទោះជាយ៉ាងណា ក្រុមពលរដ្ឋ ១៥៤គ្រួសារ ដែលកំពុងរស់នៅអាស្រ័យផលលើដីនោះ ទាមទារឱ្យអាជ្ញាធរផ្តល់យុត្តិធម៌ដោយបង្ហាញឈ្មួញទិញដី ប៉ុន្តែអាជ្ញាធរបែរជាបដិសេធសំណើពួកគាត់ ហើយថែមទាំងដាក់គ្រឿងចក្រឈូសឆាយ និងមានកម្លាំងសមត្ថកិច្ចរារាំងពលរដ្ឋមិនឱ្យចូលទៅធ្វើស្រែលើដីនោះទៀតផង។
ក្រុមប្រជាពលរដ្ឋស្នើឱ្យតុលាការខេត្តកណ្ដាលដោះលែងតំណាងពួកគាត់ឲ្យមានសេរីភាពវិញ និងទទូចដល់អាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធឱ្យផ្ដល់ដំណោះស្រាយបញ្ចប់ទំនាស់ដីធ្លីនេះ ដោយសន្តិវិធី និងអាចទទួលយកបានពីគ្រប់ភាគី៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។