ភរិយាពលរដ្ឋក្រីក្រ ៣គ្រួសារ ដែលមានជម្លោះដីធ្លីជាមួយអ្នកមានអំណាច នៅស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល អំពាវនាវឱ្យតុលាការនិងអាជ្ញាធរ ជួយដោះលែងស្វាមីរបស់ពួកគាត់ចេញពីពន្ធនាគារ ឲ្យបានមកជួបក្រុមគ្រួសារវិញ ព្រោះអ្នកទាំង៣នាក់ មានជំងឺប្រចាំកាយត្រូវព្យាបាល។ ក្រុមគ្រួសារសន្យាថា នឹងឈប់ចេញតវ៉ាទាមទារដីធ្លីទាំងនោះទៀតហើយ ឲ្យតែខាងតុលាការដោះលែងអ្នកទាំងបី មានសេរីភាពវិញ ដើម្បីពួកគាត់អាចស្វែងរកប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារដែលកំពុងខ្វះខាត អំឡុងពេលមានជំងឺកូវីដ១៩។
ភរិយារបស់ពលរដ្ឋ ៣នាក់ ដែលត្រូវអាជ្ញាធរចាប់ខ្លួន រួចត្រូវតុលាការចោទថាជាតំណាងពលរដ្ឋ ១៥៤គ្រួសារ លើកឡើងថា ស្វាមីរបស់ពួកគាត់ គឺជាអ្នកប្រកបរបរលក់ដូរ និងធ្វើស្រែចម្ការ ដូចអ្នកភូមិផ្សេងទៀតដែរ គឺគ្មានអ្នកណាលើកពួកគាត់ធ្វើជាតំណាងទេ។
ភរិយាលោក ផៃ ថី គឺលោកស្រី ហុក គន្ធា លោកស្រី រៀបរាប់ថា ស្វាមីគាត់ បានត្រឹមតែធ្វើការស្រាលៗបន្តិចបន្តិចនៅផ្ទះ ដូចជាចិញ្ចឹមមាន់ មិនអាចធ្វើការលីសែងធ្ងន់ៗបានឡើយ ដោយសារគាត់មានវ័យកាន់តែចាស់ ហើយមានជំងឺរលាកថ្លើម ក្រពះ ថែមទៀត ដែលត្រូវផឹកថ្នាំព្យាបាលជាប្រចាំ។ លោកស្រី ថា ការចោទប្រកាន់លោក ផៃ ថី ជាតំណាងពលរដ្ឋ គឺជារឿងមិនពិតទេ ព្រោះគាត់មិនអាចចេះសរសេរលិខិតស្នាម ឬសរសេរអ្វីបានទេ៖ «អត់មានតំណាងអីទ។ ពួកគាត់ទៅស្រុក ខាងស្រុកហ្នឹងគេដាក់ឲ្យទេ។ គេឲ្យរកម្ខាង៣នាក់ ហើយដាក់ទៅ ស្រណុកគាត់ដោះស្រាយឲ្យរឿងដីធ្លីហ្នឹង ព្រោះសម័យកូវីដគេអត់ឲ្យដាក់ឈ្មោះច្រើនទេ តាលន់៣ ខ្ពប៣ អ៊ីចឹងទៅ។ ប្ដីធ្វើតំណាងអី បើអក្សរកមួយ អត់ចេះផងហ្នឹង។ ទូរស័ព្ទអត់ចេះប្រើផងហ្នឹង។ ដីគាត់មានច្រើនជាងគេបន្តិចអ៊ីចឹងទៅ។ គាត់ធ្លាប់ទៅសុំដីនៅឃុំប្រសាទ គាត់ចេះតែទៅៗ។ ធម្មតា លោកពូអើយ ប្រជាពលរដ្ឋអត់ក្រីក្រល្ហេមល្ហាម គ្មានបាយស៊ី មកមើលដល់ផ្ទះចុះឃើញហើយ។ បើនិយាយអត់ការពិត សូមមកមើលដល់ផ្ទះចុះ» ។
លោកស្រីឲ្យដឹងថា ជីវភាពគ្រួសារគាត់រស់នៅសព្វថ្ងៃនេះ គឺពឹងអាស្រ័យលើកូនស្រីតែម្នាក់គត់ ដែលដើរស៊ីឈ្នួលដកស្មៅ និងបេះបន្លែឲ្យគេ បានប្រាក់ជាង ២ម៉ឺនរៀល (២០.០០០) ក្នុង ១ថ្ងៃ គ្រាន់យកមកទិញអង្ករហូប។ ស្ត្រីវ័យ ៥៣ឆ្នាំ រូបនេះ ស្នើសុំអាជ្ញាធរនិងតុលាការខេត្តកណ្ដាលដោះលែងលោក ផៃ ថី និងប្អូនប្រុសជីដូនមួយម្នាក់ទៀត គឺលោក ប៊ុន ចាន់សិដ្ឋ ឲ្យមានសេរីភាពវិញ ដើម្បីបានមកជួបជុំក្រុមគ្រួសារវិញ ព្រោះអ្នកទាំងពីរ គឺមានជំងឺរ៉ាំរ៉ៃដែលត្រូវព្យាបាលជាចាំបាច់៖ «ពួកខ្ញុំទាំងបីនាក់ចេញមក អត់មានបង្កការតវ៉ាអីទៅទៀតទេ។ ពួកគាត់ធ្វើអ៊ីចឹងចំពោះប្ដី ខ្ញុំនិងបងប្អូនខ្ញុំ ព្រោះអី ពួកខ្ញុំលំបាកវេទនាខ្លាំងណាស់ បើគាត់ចាប់ប្ដីខ្ញុំយកទៅអ៊ីចឹង។ ខ្ញុំអត់មានតវ៉ាអីទៀតទេ។ ខ្ញុំឈប់ហើយ ឲ្យតែដោះលែងប្ដីខ្ញុំបានមកវិញមក» ។
ស្រដៀងគ្នានេះ ភរិយាលោក គឹម បូរិន គឺលោកស្រី ទុំ ស្រីមុំ ក៏ស្នើឲ្យតុលាការដោះលែងប្ដីលោកស្រី ដើម្បីបានមកជួបគ្រួសារវិញ ដើម្បីអាចរកប្រាក់ចិញ្ចឹមកូន ៣នាក់ និងដោះបំណុលធនាគារ។ ចាប់តាំងពីពេលដែលសមត្ថកិច្ចចាប់ខ្លួនប្ដីលោកស្រី ហើយបញ្ជូនទៅឃុំនៅពន្ធនាគារមក លោកស្រីធ្លាក់ខ្លួនឈឺ មិនអាចចេញរកប្រាក់បានដូចពេលមុននោះទេ ព្រោះកូននៅតូចៗគ្មានអ្នកមើលថែ ។
លោកស្រី ទុំ ស្រីមុំ ឲ្យដឹងថា មុនពេលចាប់ខ្លួន លោក គឹម បូរិន ដែលមានជំងឺរ៉ាំរ៉ៃប្រចាំកាយ គឺប្រកបរបរលក់បុកល្ហុងតាមម៉ូតូ អាចរកចំណូលបានពី ១ម៉ឺន ៥ពាន់រៀល ទៅ ២ម៉ឺនរៀល (២០.០០០) ក្នុង ១ថ្ងៃ។ ចំណែកលោកស្រី ចេញទៅស៊ីឈ្នួលដកស្មៅ បេះម្ទេសឲ្យគេ បានប្រាក់២ម៉ឺនរៀល ក្នុង ១ថ្ងៃ នៅពេលប្ដីខកខានមិនបានចេញទៅលក់៖ «គ្រួសារខ្ញុំខ្វះខាតណាស់ ហើយកូនខ្ញុំក៏ឈឺទៀត។ ហើយលុយទឹកដោះគោ ក៏អត់ គ្នារកអ្វីអត់បាន។ កូនខ្ញុំវាតូចៗ ខ្ញុំទៅណាចោលវាមិនរួចទេ ហើយម៉ែ ក៏ឈឺ។ ខ្ញុំមិនដឹងរំពឹងអ្វីបានជួយគាត់។ មិនដឹងថាគេយកប្ដីខ្ញុំទៅដាក់ត្រង់ណា លែងថ្ងៃណាដែរ។ ខ្ញុំមានលុយមានកាក់ឯណាទៅរកគេជួយប្ដីខ្ញុំ» ។
លោកស្រីបារម្ភពីសុខភាពលោក គឹម បូរិន នៅក្នុងពន្ធនាគារ មិនដឹងថាសុខទុក្ខយ៉ាងណាទេ នៅពេលទៅពន្ធនាគារស្នើសុំចង់ជួបមុខប្ដី ប៉ុន្តែត្រូវបានគេមិនអនុញ្ញាតឲ្យចូលជួបឡើយ ដោយខ្លាចឆ្លងជំងឺកូវីដ។ លោកស្រី បញ្ជាក់ថា ប្ដីលោកមិនមែនជាតំណាងពលរដ្ឋដូចការចោទប្រកាន់នោះទេ។ ស្ត្រីវ័យ ៣១ឆ្នាំរូបនេះ ស្នើឲ្យតុលាការដោះលែងប្ដីលោកស្រីមកវិញ ដោយសន្យាថានឹងឈប់ចេញតវ៉ារឿងដីធ្លីនេះទៀតហើយ៖ «ខ្ញុំសូមឲ្យតុលាការទម្លាក់ចោលបទចោទប្រកាន់ហ្នឹង ហើយដោះលែងប្ដីខ្ញុំមកវិញមក។ រឿងដីធ្លីអី គាត់នឹងបោះចោល ឈប់តវ៉ា ឈប់អីហើយ។ ស្អីក៏ខ្ញុំអត់ចង់បានដែរ ឲ្យតែប្ដីខ្ញុំមកជួបជុំកូនខ្ញុំវិញមក។ សូមសម្ដេចជួយផង !»។
កាលពីថ្ងៃទី៤ កក្កដា ចៅក្រមស៊ើបសួរនៃសាលាដំបូងខេត្តកណ្ដាល លោក ជា សុខហៀង សម្រេចឃុំខ្លួនដាក់ពន្ធនាគារ ពលរដ្ឋ ៣នាក់ គឺមានលោក ផៃ ថី វ័យ ៥៥ឆ្នាំ លោក គឹម បូរិន វ័យ ៣៤ឆ្នាំ និងលោក ប៊ុន ចាន់សិដ្ឋ វ័យ ៣៤ឆ្នាំ ក្រោមបទចោទតាមក្រមព្រហ្មទណ្ឌតែមួយ គឺញុះញង់បង្កឲ្យមានភាពវឹកវរធ្ងន់ធ្ងរដល់សន្តិសុខសង្គម ដែលប្រព្រឹត្តនៅចំណុចអូរសន្ធៃ ភូមិលេខ៤ ឃុំប្រាសាទ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល កាលពីដើមខែកក្កដា។
ការចោទប្រកាន់នេះ ធ្វើឡើង ២ថ្ងៃ ក្រោយពេល សមត្ថកិច្ចខេត្តកណ្ដាល ចាប់ខ្លួនអ្នកទាំងបីដែលសង្ស័យថា ជាតំណាងពលរដ្ឋជាង ១៥០គ្រួសារ ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាដីធ្លីមួយកន្លែងជាមួយអ្នកមានអំណាច នៅស្រុកស្អាង បន្ទាប់ពីពលរដ្ឋនាំគ្នាចេញការពារដីស្រែសរុបជាង ១៧៥ហិកតារ ស្ថិតនៅឃុំប្រាសាទ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល កាលពីចុងខែមិថុនាកន្លងទៅ។
អាស៊ីសេរីមិនអាចសុំការបំភ្លឺរឿងនេះ ពីអ្នកនាំពាក្យតុលាការខេត្តកណ្ដាល លោក សូ សារិន បានទេ នៅថ្ងៃទី៧ កក្កដា ដោយហៅទូរស័ព្ទចូលតែលោកមិនទទួល។
ប្រធានសមាគមការពារសិទ្ធិមនុស្សអាដហុក (ADHOC) លោក នី សុខា មានប្រសាសន៍ថា ការប្រើប្រព័ន្ធតុលាការមកចាប់ឃុំខ្លួនពលរដ្ឋមានជម្លោះដីធ្លីដាក់ពន្ធនាគារ ដោយគ្មានការស៊ើបអង្កេតជាមុន គឺជាការបង្កភាព ឈឺចាប់ដល់ពលរដ្ឋ ដែលត្រូវបាត់បង់ដីធ្លីហើយ ត្រូវជាប់ឃុំខ្លួនទៀត។ លោក យល់ថា តុលាការគួរទម្លាប់ចោលបទចោទប្រកាន់នេះ ហើយចុះស៊ើបអង្កេតរឿងនេះឲ្យដឹងច្បាស់លាស់ និងផ្ដល់ដំណោះស្រាយសមរម្យណាមួយជូនពលរដ្ឋ ដោយសន្តិវិធី៖ «មិនទាន់ដឹងថាដីហ្នឹង ជារបស់អ្នកពិតប្រាកដផង ហើយយើងទៅចាប់ខ្លួនភាគីមួយទៅដាក់ពន្ធនាគារ ខ្ញុំគិតថា អាហ្នឹង វជារឿងមួយដែលមិនបានអនុវត្តតាមនីតិវិធីហើយ ជារូបភាពបង្ហាញអំពីការគំរាមកំហែងដល់ភាគីដែលទន់ខ្សោយ។ នៅក្នុងគោលការណ៍ច្បាប់ ក៏គេមិនឲ្យយើងអនុវត្តព្រហ្មទណ្ឌមុនរឿងដោះស្រាយវិវាទរដ្ឋប្បវេណីដែរ។ ព្រោះយើងមិនទាន់ដឹងច្បាស់ថា ដីហ្នឹងជាដីរបស់ភាគីណាមួយ ហើយយើងទៅចាប់ខ្លួនភាគីម្ខាង។ នៅក្នុងគោលការណ៍ព្រហ្មទណ្ឌ ក៏មិនអនុញ្ញាតអ៊ីចឹងដែរ គឺថា គេត្រូវតែបង្អន់រឿងព្រហ្មទណ្ឌ គេត្រូវតែដោះស្រាយរឿងវិវាទរដ្ឋប្បវេណីហ្នឹងសិន» ។
កាលពីពាក់កណ្ដាលខែមករា ឆ្នាំ២០២០ លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ធ្លាប់បានប្រកាស នៅមុខអ្នកសារព័ត៌មានរាប់ពាន់នាក់ ថា ប្រជាពលរដ្ឋមិនត្រូវបានចាប់ខ្លួន ដោយសារតែបញ្ហាដីធ្លីរបស់ពួកគេទេ៖ «ខ្ញុំបានជម្រាបហើយថា រឿងរ៉ាវជម្លោះដីធ្លី មិនត្រូវបានទទួលនូវការឃុំខ្លួនទេ។ ពិតមែនហើយ ! ខ្ញុំនិយាយត្រឹមតែជម្លោះដីធ្លីទេ តែមិនមែននិយាយអំពីបញ្ហាព្រហ្មទណ្ឌទេ។ អ្នកខ្លះបង្កើតបញ្ហាព្រហ្មទណ្ឌ គឺជារឿងមួយ»។
អ្នកស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល អះអាងថា ពួកគាត់បានចូលធ្វើស្រែលើដីនោះតាំងពីឆ្នាំ១៩៨០ និងបន្តរហូតដល់កូនចៅ ហើយពួកគាត់ក៏មានឯកសារទទួលស្គាល់ដោយមេឃុំប្រាសាទផងដែរ។ ប៉ុន្តែពេលថ្មីៗ នេះ អាជ្ញាធរស្រុកស្អាងបែរជាអះអាងថា ដីស្រែដែលពួកគាត់ធ្លាប់ធ្វើនោះ ត្រូវបានពលរដ្ឋផ្សេងលក់ទៅឱ្យឈ្មួញហើយ ហើយសព្វថ្ងៃកំពុងកាន់កាប់ដោយឈ្មួញ ដែលមានប្លង់រឹង។
ក្រុមពលរដ្ឋ ១៥៤គ្រួសារ ដែលកំពុងរស់នៅអាស្រ័យផលលើដីនោះ ទាមទារឱ្យអាជ្ញាធរផ្តល់យុត្តិធម៌ដោយបង្ហាញឈ្មួញទិញដី ប៉ុន្តែអាជ្ញាធរបែរជាបដិសេធសំណើពួកគាត់ ហើយថែមទាំងដាក់គ្រឿងចក្រឈូសឆាយ និងមានកម្លាំងសមត្ថកិច្ចរារាំងពលរដ្ឋមិនឱ្យចូលទៅធ្វើស្រែលើដីនោះទៀតផង។
ចំណែក ក្រុមគ្រួសារជនរងគ្រោះ ៣នាក់ ទទូចស្នើសុំតុលាការខេត្តកណ្ដាល ដោះលែងស្វាមីពួកគាត់ឲ្យមានសេរីភាពវិញ ដើម្បីជួបជុំគ្នាវិញ ដោយមិនចេញទាមទារចង់បានដំណោះស្រាយអ្វីទៀតទេ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។