លោក ប៊ូ ម៉េង បានឲ្យដឹងថា ៖ «ពេលវ៉ៃម្ដងៗគេសួរខ្ញុំ សួរ "អ្ហែងចូលសេអ៊ីអាថ្ងៃណា ខែណា ឆ្នាំណា? អ្នកណានាំចូល ឈ្មោះអី?" ខ្ញុំមិនដឹង ខ្ញុំឆ្លើយថាមិនដឹង គេចេះតែវ៉ៃ វ៉ៃទាល់តែបែកអស់ហើយ ខ្នងដំបៅ វ៉ៃលើដំបៅហ្នឹងទៀត»។
ការយំសោកនិងការរំជួលចិត្តបានរំខានដល់ការផ្ដល់សក្ខីកម្មរបស់លោក ប៊ូ ម៉េង។ ឃើញដូច្នេះប្រធានអង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង គឺលោកចៅក្រម និល ណុន បានរំឭកលោក ប៊ូ ម៉េង ឲ្យពង្រឹងអារម្មណ៍ដើម្បីបន្តការបំភ្លឺតទៅទៀត។
លោក និល ណុន បានបញ្ជាក់ថា ៖ «ប្រសិនបើអ៊ំបណ្ដែតបណ្ដោយឲ្យអារម្មណ៍ មនោសញ្ចេតនារបស់អ៊ំនៅតែអណ្ដែតអណ្ដូងជ្រៅពេក រន្ធត់ចិត្តពេកនោះ អ៊ំបាត់បង់នូវឱកាសក្នុងការនិយាយ នៅក្នុងការរៀបរាប់នូវទុក្ខសោកវេទនាដែលអ៊ំបានជួបប្រទះកន្លងមកជូនដល់អង្គជំនុំជម្រះ ក៏ដូចជាសាធារណជនហើយ»។
ដោយលោក ប៊ូ ម៉េង មានបញ្ហាត្រចៀកដែលបង្កឡើងដោយការធ្វើទារុណកម្ម លោកអាចស្ដាប់បានដោយការប្រើឧបករណ៍ជំនួយ ហើយជារឿយៗលោកមិនបានផ្ដល់នូវចម្លើយតបទៅនឹងសំណួរដែលលោកចៅក្រម និល ណុន បានសួរទៅរូបគាត់នោះទេ។
លោក និល ណុន សួរលោក ប៊ូ ម៉េង អំពីជោគវាសនានៃប្រពន្ធរបស់លោកដែលជាអ្នកទោសនៅក្នុងគុកទួលស្លែងដែរនោះ តែលោក ប៊ូ ម៉េង បានបង្វែរសំណួររបស់លោកចៅក្រម និល ណុន ទៅកាន់អតីតមេគុកនេះទៅវិញ។
លោក ប៊ូ ម៉េង បានឲ្យដឹងថា ៖ «សំណួរបស់លោកប្រធានគឺធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកឃើញឡើងវិញ។ ចង់សួរទៅលោក កាំង ហ្កេចអ៊ាវ ហៅ ឌុច ហ្នឹងផង តើគាត់ឲ្យកូនចៅគាត់កម្ទេច ពាក្យថាកម្ទេចសម្លាប់ហ្នឹង គឺសម្លាប់នៅក្នុងមន្ទីរស-២១ ឬក៏នៅជើងឯក ឬក៏នៅកន្លែងណា? ដើម្បីខ្ញុំយកព្រះធរណីមកឧទ្ទិសដ្ឋានអុចរំឭកគុណធ្វើបុណ្យបញ្ជូនទៅគាត់»។
ក្នុងការរៀបរាប់អំពីដំណើរជីវិតនៅក្នុងគុកទួលស្លែង លោក ប៊ូ ម៉េង ក៏បានឲ្យដឹងផងដែរថា វាសនារបស់អ្នកទោសដែលជាជនបរទេសមិនខុសពីអ្នកទោសខ្មែរឡើយ។
លោក ប៊ូ ម៉េង បញ្ជាក់ថា ៖ «នៅជ្រុងជញ្ជាំងម្ខាងហ្នឹង ឃើញជនបរទេសខ្ពស់ភ្នែកស ក្នុងគុករួម ជាប់ជាមួយខ្ញុំហ្នឹង ហុតទឹកបបររាវៗដូចខ្ញុំអ៊ីចឹង»។
ទាក់ទិននឹងការផ្ដល់សក្ខីកម្មពីសំណាក់សាក្សីដែលចាប់ផ្ដើមតាំងពីថ្ងៃច័ន្ទសប្ដាហ៍នេះមក មន្ត្រីទទួលបន្ទុកការងារព័ត៌មាននៃសាលាក្ដីខ្មែរក្រហម លោក ឌឹម សុវណ្ណារុំ បានមានប្រសាសន៍ថា ចំនួនអ្នកចូលរួមក្នុងសវនាការមានការកើនឡើងជាលំដាប់។
លោក ឌឹម សុវណ្ណារុំ បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «មានអ្នកចូលរួម៥០០នាក់ ហើយបើយើងសង្កេតឃើញតាំងពីម្សិលមិញ គឺថាកន្លែងអស់រលីង នៅខាងក្នុងហៀរដល់ខាងក្រៅទៀត»។
យោងតាមការរៀបរាប់របស់លោក ប៊ូ ម៉េង ដែលជាភាគីដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីផងនោះ បានឲ្យដឹងថា ទារុណកម្មដែលលោកបានទទួលនៅគុកទួលស្លែង ក៏មិនសូវជាខុសពីទារុណកម្មដែលសាក្សីទី១និងទី២ គឺលោក វ៉ាន់ ណាត និងលោក ជុំ ម៉ី បានទទួលប៉ុន្មានដែរ គឺលោកត្រូវបានគេវាយដំនិងឆក់ខ្សែភ្លើងដូចគ្នា៕