ពលរដ្ឋជនជាតិដើមភាគតិចជង តំបន់អារ៉ែងកំពុងរៀបចំលិខិតដាក់ទៅសាលាស្រុកថ្មបាំង ដើម្បីសុំឱ្យរដ្ឋបាលថ្នាក់ស្រុកជួយអន្តរាគមន៍ កុំឱ្យមានការរុះរើទីស្នាក់ការសហគមន៍។ ប្រជាសហគមន៍ទទូចឱ្យអាជ្ញាធររក្សាទុកទីស្នាក់ការនោះដដែល ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ការអភិវឌ្ឍមូលដ្ឋាន។
ប្រធានសហគមន៍ព្រៃឈើ និងជាអតីតប្រធានគណៈកម្មការសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចជង ឃុំជំនាប់ លោក វ៉ែន វ៉ន ថ្លែងប្រាប់អាស៊ីសេរីនៅថ្ងៃទី៨ មេសា ថា សេចក្ដីព្រាងសុំអន្តរាគមន៍ទៅថ្នាក់ស្រុកនោះ នឹងបញ្ចប់នៅប៉ុន្មានថ្ងៃខាងមុខទៀតនេះ មុននឹងដាក់ជូនទៅសាលាស្រុកថ្មបាំង។ លោកបញ្ជាក់ថា គម្រោងដាក់លិខិតទៅសាលាស្រុកនេះ គឺដោយសារអាជ្ញាធរឃុំមិនទាន់មានការផ្លាស់ប្ដូរអ្វីឡើយចំពោះការបញ្ជាឱ្យរុះរើទីស្នាក់ការសហគមន៍នោះ។
លោក វ៉ែន វ៉ន បញ្ជាក់ទៀតថា លិខិតដែលសហគមន៍គ្រោងនឹងដាក់ទៅសាលាស្រុកថ្មបាំង នាពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ គឺស្នើសុំឱ្យអាជ្ញាធរស្រុកជួយអន្តរាគមន៍យ៉ាងណា កុំឱ្យអាជ្ញាធរឃុំរុះរើទីស្នាក់ការរបស់ពួកគាត់។ លោកបន្តថា នៅក្នុងលិខិតនោះ មានសរសេររៀបរាប់យ៉ាងច្បាស់អំពីផលប្រយោជន៍ដែលពលរដ្ឋទទួលបានពីទីស្នាក់ការសហគមន៍នោះ ដូច្នេះលោករំពឹងថា ខាងអាជ្ញាធរស្រុកនឹងពិចារណាលើសំណើរបស់ក្រុមពលរដ្ឋ៖ «ទីមួយ គឺយើងដាក់ស្នើសុំឱ្យអាជ្ញាធរជួយអន្តរាគមន៍កុំឱ្យមានការរុះរើទីស្នាក់ការហ្នឹង។ បើមានការរុះរើនោះនឹងធ្វើឱ្យបាត់បង់ប្រយោជន៍ប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួន។ ទីស្នាក់ការនេះគាំទ្រដល់វិស័យអប់រំក្មេងៗ ដូចជា ការផ្ដល់ប៊ិច សៀវភៅ កាតាបជាដើម ដូច្នេះបើគាត់រុះរើទីស្នាក់ការនោះ យើងនឹងមិនមានអ្វីជួយពួកគាត់ទេ ព្រោះប្រភពចំណូលយើងបានមកពីទេសចរណ៍ដែលមកស្នាក់នៅទីស្នាក់ការនេះឯង។ ទីពីរ យើងចង់ពន្យល់ពួកគាត់ដែរ ប្រសិនបើរុះរើទីស្នាក់ការនោះ វាហាក់ដូចជាពួកគាត់កំពុងតែបង្អាក់ការអភិវឌ្ឍភូមិឃុំ ព្រោះសហគមន៍យើង ក៏ចូលរួមក្នុងការអភិវឌ្ឍដែរ»។
កាលពីខែមីនាកន្លងទៅ រដ្ឋបាលឃុំជំនាប់បានបញ្ជាឱ្យតំណាងសហគមន៍ស្ទឹងអារ៉ែង រុះរើទីស្នាក់ការសហគមន៍ចេញឱ្យបានមុនថ្ងៃទី២៥ មេសា ជាកំណត់ បើពុំដូច្នោះទេ អាជ្ញាធរឃុំនឹងចាត់វិធានការតាមផ្លូវច្បាប់។ រដ្ឋបាលឃុំជំនាប់ប្រាប់ពីមូលហេតុនៃការឱ្យរុះរើនោះថា ដោយសារឃុំត្រូវការរៀបចំដី ដើម្បីសង់សាលាឃុំបម្រើសេវាជូនពលរដ្ឋ ប៉ុន្តែបើតាមការបញ្ជាក់របស់មេឃុំ រដ្ឋបាលឃុំមិនទាន់មានថវិកាគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីសាងសង់សាលាឃុំនោះនៅឡើយទេ។
មេឃុំជំនាប់ លោក មាស ជ្រាយ ថ្លែងថា រដ្ឋបាលឃុំមិនទាន់មានការផ្លាស់ប្តូរចិត្តនៅឡើយ គឺឃុំនៅតែតម្រូវឱ្យសហគមន៍រុះរើទីស្នាក់ការនោះចេញដដែល តែយ៉ាងណាលោកថា លោកស្វាគមន៍ចំពោះការជួបជជែកគ្នាជាមួយតំណាងសហគមន៍ជុំវិញបញ្ហានេះ៖ «កន្លែងសហគមន៍នោះ គឺជាលក្ខណៈឯកជនទេ។ ពួកគាត់មិនទាន់បានចុះបញ្ជីដីធ្លី អត់មានក្រុមប្រឹក្សាវិន័យ អត់មានអ្វីទាំងអស់»។
ទីស្នាក់ការសហគមន៍ស្ទឹងអារ៉ែងត្រូវបានសាងសង់ឡើងកាលពីឆ្នាំ ២០១៥ នៅលើផ្ទៃដីប្រមាណ ៣០ម៉ែត្រការ៉េ ដោយចំណាយអស់ទឹកប្រាក់ប្រមាណ ៨លានរៀល ឬស្មើនឹង ២ពាន់ដុល្លារអាមេរិក ដែលទឹកប្រាក់ទាំងអស់នេះ បានមកពីការសន្សំរបស់សហគមន៍ និងការឧបត្ថម្ភពីសប្បុរសជនមួយចំនួន។ ទីស្នាក់ការនេះសង់ពីឈើប្រក់ស័ង្កសី មានទំហំទទឹង ១២ ម៉ែត្រ និងបណ្ដោយ ៧ម៉ែត្រ។ ទីស្នាក់ការនេះត្រូវបានកសាងឡើងដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ការជួបប្រជុំរបស់ប្រជាសហគមន៍អំពីការអភិវឌ្ឍមូលដ្ឋាន ជាកន្លែងបណ្ដុះបណ្ដាលអំពីច្បាប់ និងសិទ្ធិ និងជាកន្លែងជួបជាមួយក្រុមយុវជនដែលចង់ដឹងចង់ស្គាល់តំបន់អារ៉ែង ហើយក្រោយមកវាក៏បានក្លាយជាទីកន្លែងសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរស្នាក់អាស្រ័យនៅពេលពួកគេមកដើរកម្សាន្តនៅតំបន់អារ៉ែង ដែលជាតំបន់អេកូទេសចរណ៍ដ៏ទាក់ទាញនៅក្នុងខេត្តកោះកុង។
អ្នកសម្របសម្រួលផ្នែកឃ្លាំមើលសិទ្ធិមនុស្សនៃអង្គការលីកាដូ (LICADHO) លោក អ៊ិន គង់ជិត ស្នើដល់អាជ្ញាធរគួរតែធ្វើសម្បទានដីទីស្នាក់ការសហគមន៍ដែលជារបស់សាលាឃុំនោះ ឱ្យទៅសហគមន៍ ដើម្បីជាការជួយលើកស្ទួយជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ៖ «ប្រសិនបើអាជ្ញាធរឃុំបង្ខំឱ្យសហគមន៍ត្រូវតែរុះរើជាប្រញាប់ប្រញាល់ដោយមិនបានដោះស្រាយ ជួយរកដីនៅទីណាមួយផ្តល់ឱ្យសហគមន៍ទេនោះ វាជារឿងបំផ្លាញឆ្នាំងបាយរបស់ពួកគាត់ ព្រោះសហគមន៍រកចំណូលបានដោយសារមានទីស្នាក់ការហ្នឹង ធ្វើការសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ ប្រជុំ និងរៀបចំដំណើរការការងារនៅក្នុងសហគមន៍របស់ពួកគាត់»។
មន្ត្រីសិទ្ធិមនុស្សរូបនេះ បន្ថែមថា ប្រសិនបើអាជ្ញាធរមិនអាចធ្វើសម្បទានដីនោះ ទៅឱ្យខាងសហគមន៍ទេ អាជ្ញាធរគួររកដីនៅទីតាំងណាផ្សេងឱ្យពួកគាត់ ចៀសវាងការកំណត់ឱ្យរុះរើដោយទាន់ហន់បែបនេះ ទាំងដែលអាជ្ញាធរមិនទាន់បានគិតគូរពីបញ្ហាប្រឈមរបស់ពលរដ្ឋជាមុនផងនោះ៕